Sağlam bir duruş sergileyebilecek kapasitesi ve donanımı olmayan insanlar, ancak karşısındakini belden aşağı vurarak, onların üzerine basarak varolmaya çalışır. Çünkü cahil-eğitimsiz, donanımsız, bilgisiz insan nasıl varolacak? Toplumsal varoluşunu gerçekleştiremeyen bir insan kendini aşağı-lık hisseder ve kendini değersiz hissetme haliyle başedemez. Ne yapar; karşısındakini toplumsal değerlere karşı açığını yakalayarak oradan vurmaya çalışır ve insanları yaralamayı, üzmeyi, onlara bu şekilde zarar vermeyi bir başarı olarak görür. İşte bu cahil insanlar, toplumsal değerler olan din, dil, ırk, milliyet, renk, cinsiyet, tür gibi kavramlara sığınıp, bunlar üzerinden insnalara karşı nefret ve aşağılama duygusuyla kendi varoluşunu gerçekleştirmeye çalışır. Yani şu şey dine göre günah, bu şey bizim toplumumuza göre ters, öteki şey bizim milletimize uymuyor tabirleri bahaneden başka bir şey değildir. Çünkü toplumsal kavramlar aslında cahil insanların umrunda değildir; çünkü kendileri de bu kavramları çıkarları için benimsiyorlar, bu kavramları sadece saldırmak için malzeme yapıyorlar. Yoksa kendilerine uzaktan yakından zararı olmayacak bir şeyi niye bu kavramlar üzerinden ötekileştirsinler ki? Mesela domuzun günümüz insanına ne zararı var da eti yenmez diyor. Mesela Ermenilerin, Rumların, Yahudilerin ne zararını görüyorsun da onlara kin besliyorsun; bir ülke siyasetinin kötü olması, bilmem şu millet ismi atfedilmiş bazı insanları niye kötü yapsın? Sana da Türk diye kötü gözle bakılmasını kabul edebiliyor musun? Mesela eşcinselin kıçından sana ne; sana giren çıkan var mı? Günahsa günah; her koyun kendi bacağındn asılır diyen sen değil misin? Ben "günah işlemeyi" seviyorsam, eşcinsellik konusunda sana ancak MOK yemek düşer ***i zekalı! Tabi ne oluyor böyle davranışlar sonucunda? Aşağılanan aşağılık olmuyor; aşağılayan ne kadar cahil ve kötü niyetli bir insan olduğunu sergiliyor; ama zavallım cahil olduğu için kendisi bunu göremiyor. O anda karşısındakini aşağıladı ya, egosu tavan yaptı ya; bunu bir zafer olarak görüp, mutlu oluyor işte garibim. İyi de oluyor; böylce kim akıllı-dost olunabilecek, kim aptal ve cahil-uzak durulması gereken kişiler olduğunu öğrenmiş oluyoruz. Gerçekte kim kaybediyor; tabiki de nefrete köle olmuş insanlar. Ama onlar o kadar cahil ki; nefret veya sevgiyi bile ayırt edemiyorlar... Mesela birisini ötekeleştirip bundan zevk almanın kötü bir şey olduğunu bilmiyor ki; bilse böyle yapmaz ki... Ne yapmalıyız böyle insanlar karşı diyebilirsiniz; insan sosyal bir canlı ve şu insanlar iyi bu insanlar kötü diyip kendimizi topumdan soyutlarsak, o zaman dağa çıkmamız gerekir. İletişim kuracağız ama kendimizi fiziken veya moralmen kırumak için mesafemizi iyi ayarlayarak, fazla vıcık vıcık olmayacarak, fazla samimi olmayarak. Onların ötekileştirmelerine papuç bırakmayarak içimizden bir kahkaha patlatıp yolumuza devam edeceğiz. Aptal, önce aptallığına yansın! Biz değişmeyeceğiz, siz akıllanacaksını **r* z*****lar!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder