MÜZİSYENLER İÇİN BİR ŞEY YAPAMADIĞIMDAN DOLAYI ÇOK ÜZGÜNÜM VE ONLARA YAPILAN SAYGISIZLIKLARDAN ve HAKSIZLIKLARDAN DOLAYI ÇOK ÖZÜR DİLERİM...
Müzisyenlerle ilgili kısacık bir şey yazmak istiyorum. Gerçekten müzik olmsaydı, hayat olur muydu? Yaşamın ana fonu müzik değil midir? Üzülürüz, ağlarız, güleriz, eğleniriz, coşarız... her türlü duyguyu yaşarız ve arkasında hep müzik vardır. Duygularımızın kardeşi, olmazsa olmazıdır müzik. Ne yaparsak yapalım, hep müzik eşlik eder hayatımıza. Filmlerden müziği çıkarın, ne kadar sıkıcı olur değil mi? Müziksiz düğün olur mu? En önemlisi dansı ne ile yapacağız; bedenin arada bir sallanması gerekir, "tam tam" da bir müziktir. Müziksiz sallanırsanız deli derler ama sallanamazsınız bile müziksiz. Buna rağmen, müziğe ne kadar değer veriyoruz, ne kadar düşünüyoruz müzisyenleri, umrumuzdalar mı hiç? Müziğe ve müzisyenlere saygı bile duymuyoruz? Öyle olsaydı, konserlerine çokca gider, orjinal müzik albümlerini alırdık(Korona günlerinde albüm satışları belki onları birazcık olsun rahatlatırdı-tabi şirketler de koklatırsa). Müzisyenlerin ücretsiz şarkılarını dinleyerek ne kadar hak yiyioruz, haram yiyiyoruz biliyor musunuz? Ben çok üzgünüm bu konuda, çok özür diliyorum onlardan. Affetmelerini beklemiyorum, çünkü telafi edemeyiz bu hak yemelerimizi. Veee, dünyanın en zor işidir müzik yapmak biliyor musunuz? Siz hiç enstrüman çaldınız mı, siz hiç beste yaptınız mı, siz hiç makamına uygun şarkı söylediniz mi..? Aslında müziği basitleştirdikleri ve müziğe bakış açısını iyice bok ettikeri için, sanatçıyım diye geçinen zirzoplara da çok kızıyorum. Gerçek anlamda müzik yapmak, dünyanın en zor işi, en saygı duyulası yaratıcılığıdır. Çünkü müzik demek, duygularımıza tercüman olmak demektir. Sözsüz bile duygulanımlarımıza eşlik eder müzik, çünkü melodi duygularımızın ana dilidir. Çünkü duygularımızı müzikle yaşar, müzikle ifade eder, müzikle anlatırız. Bazen biz susarız, müzik konuşur bizim adımıza; çünkü müzik bizi daha iyi anlatır. Bu kadar hayat meyat meselesiyken, biz müziğe niye haksızlık ve nankörlük ediyoruz peki? Niye müziği susturuyoruz, hatta yok etmeye çalşışıyoruz. Müzik susturularak insanlar acılara karşı sanki daha mı duyarlı oluyorlar? Müzik susturularak insanlar çok mu bilinçli davranıyorlar? Gene bildikleri şekilde hayatlarına devam ediyorlar. Bırakın müzisyenler işlerini yapsınlar da, aç kalmasınlar. Müzik ortamları dışında insanlar daha çok kalabalıklaşıp, virüs açısından daha fazla tehlike oluşturuyorlar. İnsanlar kapalı ortamlarda fabrikalarda çalışıyorlar. Oralarda daha çok insan var mesela. Oysa müziğin olduğu ortamlarda toplamda kaç kişi olabilir ki? Müzisyenlerin fabrika işçisinden ne farkı var; onlar da insan, onların da aileleri ve yaşamları var, onların da ev kirası ödemesi, eve ekmek götürmesi gerekiyor. Müzisyenler için çok üzülüyorum. Onlara yapılanlardan dolayı çok özür dilerim. Biliyorum onlar için albümlerini almak veya konserlerine gitmek dışında bir şey yapamadım. Yapmak isterdim aslında ama ne yapılabilir onu da bilmiyorum.
