BENİM DÜŞMANIMLA DOST OLANLAR, BENİM İÇİN AYNI KEFEDEDİR!

Benimle derdi olan insanların, aklından zoru vardır. Çünkü ben hiç kimsenin etlisine karışmam, sütlüsüne karışmam. Yardım diye falan da kimsenin kapısını çalmam. Yani insanlara en küçük bir pürüz oluşturacak mesafede yakınlıkta bile olmam. Sosyalleşirim, orada kalır. Çünkü benim hiç kimseden zerre kadar bile beklentim olamaz. Çünkü ben hayatta kendi kendine yetebilen, kimseye muhtaç olmadan kendisini idare edebilecek bir kapasiteye sahibim ve benim, beni çok mutlu edecek kocaman bir dünyam var. Kendi kendine yetmekten öte, kendine fazla gelen, taşan bir insanım. Bilenler bilir, aksini iddia edebilecek de kimse çıkamaz, çünkü yok öyle bir şey; benim insanlara faydalı olmak dışında, hiçbir olumsuz etkim olmamıştır. Çıksınlar söylesinler, varsa eğer. Aleyhimde söylenen bir şey varsa da eğer; ispat etsinler; hepsi de yalan, iftira, karalama. Beni cephe alan insanlar, tutarlı insanlar bile değil ki, kendi iddialarını kendi kendilerine çürütüyorlar bile. Ama yalan dünyada, bozacının şahidi şıracı olduğu için, kimin kimden çıkarı varsa, onun tarafında yer alıyor. Bakınız, benimle arası bozuk olan insanların, bana yaptıkları kötülükler ortadadır. Hem de ispatlarıyla ve de şahitleriyle. Ama insanlara bakıyorum, onlarla dostlar. Uyarıyorum da, bakınız bu kişiler böyle böyle diye. Dinleyen kim? Sonra ne oluyor; kendilerine dokunmayacağını zannettikleri yılan, onları da sokuyor. Demedim mi, sana demedim mi? Kötü insanlarla arkadaş olan insanların, iyi insanlar olduğunu da söyleyemeyiz zaten. Bana arkadaşını söyle, senin kim olduğunu söyleyeyim demişler. Aslında hayatı bu hale getirmişler. Doğru ve dürüst olan, doğru ve dürüst sayılmıyor artık. Ancak kaypak olursan, dünya bu şekilde ilerlediği için, o zaman doğru kabul ediliyorsun, saygı görüyorsun. Eğer sağlam ve dik bir duruşun varsa, prensiplerinden ödün vermiyorsan; seni kimse sevmez. Çünkü seni çıkarlarına alet edemezler. İnsanlar artık koşullanmışlar, rüzgar nereden eserse arkalarına almayı; o yüzden güvenilirlik prim yapmıyor artık günümüzde. İnsanlar beni sevmez pek; çünkü beni sevmeye yüzleri yoktur; çünkü açık, net, dürüst insan; kaypak dünyanın çıkarlarına ters düşer. Bugün sana hakaret küfür edecekler, yarın muhtaç olunca merhaba diyecekler. E Halil de de böyle bir şey yok. Nezaketen bana yapılan kötülüklere karşı kin gütmem ama kaypak olmadığımı, hiçbir şey olmamış gibi davranmayacağımı da herkes bilir. Bana yapılanları unuturmuş gibi davranırım kibarlığımdan dolayı ama kötü bir karakteri unutacak kadar da geri zekalı değilim!  Benim kimseden öğünüm gelmiyor, insanlıktan uzak terliksilere naş naş diyorum sadece. Sözlerim meclisten dışarı, yarası olan gocunur.