ANNESİ LEZBİYEN DİYE ÇOCUĞU ANNESİNDEN AYIRMAK HANGİ HUKUKTA VARDIR, HANGİ İNSANLIĞA VE VİCDANA SIĞAR?
Ben böyle bir adalete ne inanır, ne güvenir, ne de kabul ederim. Erkek, ayrıldğı karısının lezbiyen olmasını haysiyetlik olarak atfedip, çocuğunun velayetini almak ve tazminatın iptal edilmesi için mahkemeye başvuruyor. Mahkeme de çocuğun cinsel rol belirlemede 7 yaş döneminin önemli olduğunu düşünüp, çocuğun velayetinin anneden alınıp babaya verilmesini onaylıyor.
Arkadaşlar, sayın seyirciler, adalet, mahkeme, hukuk, hak, hakimler, avukatlar... CİNSEL YÖNELİMİ BELİRLEYEN ROL MODELLER DEĞİLDİR, CİNSEL YÖNELİM DOĞUŞTANDIR. Her zaman söylüyorum; heteroseksist bir dünyada, hteroseksüel rol modelinden bol ne var? Tek bir eşcinselin dahi cinsel yönelimi, rol modelle oluşmamıştır. Siz nasıl bir uzmansınız, bu nasıl bir uzmanlık, bu nasıl bir adalettir.
Bu kararı alanlar eşcinsel mi, eşcinsleliğin ne olduğunu biliyorlar mı? Benim duygularımı, benim beynimi, benim yapımı, benim ne isteyip istemediğimi üçüncü kişiler asla ve asla bilemez. Cinsel yönelim rol modelle belirlenen oynak bir şey değildir. O zaman heteroseksülelik de çok kaygan bir zemin üzerinde sayılmaz mı? Yani heteroseksüellik de sonradan oluşan, rol modelle oluşan bir şey mi? Bu kafaya göre, o zaman heteroseksüelliğe de doğuştan olan ve tek doğru cinsel yönelim diyemeyiz değil mi?
Bir çocuğu, annesi eşcinsel diye, onu annesinden ayırmanın ne kadar kötü ve zalimce bir şey olduğunu düşünemeyecek kadar cahil ve düşünmek istemeyecek kadar vicdansız olunmasını ise asla kabul etmiyorum. Siz çocuk da mı olmadınız? Hatırlayın, çocukluğunuzda babanın önemi ne kadardı, annenin önemi ne kadardı? Anne ile çocuk birbirine yapışık iki olgudur. Belli bir olgunluğa gelinceye kadar çocuğu annesiz düşünmek, o çocuğun gelecekte ne kadar yaralı bir birey olabileceğini tahin edemiyor musunuz? Daha fazla bir şey söylemek istemiyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder