Ebrar, demokrasi konusunda bu ülkenin turnusol kağıdıdır. Bu ülke homofobiktir; çünkü radikal yobaz bir kesim var. Neyin ne olduğunu anlamayacak kapasitede olup, anlamak da istemeyen bu kesim sistem tarafından da desteklenmektedir ki, yetkililer bu konuda tek bir kelime bile söylememektedir. Neden ülkenin Cumhurbaşkanı veya Voleybol Federasyonu homofobik tepkilere karşı bir açıklama yapmıyor, 80 milyonluk bir ülkeyi en başarılı olduğumuz spor branşında temsil eden bir sporcusunu desteklemiyor; buradan şu çıkarılabilir; yetkili merciler de homofobik, ki öyledir, ki eşcinsel hakları mücadelesine karşı baskı ve tutuklamalar mevcuttur bu ülkede. Olayı çok rahat bir şekilde Onur Yürüyüşlerinin engellenmesine bağlayabiliriz. Çünkü homofobi sadece Onur Yürüyüşlerine, eşcinsel hakları mücadelesi etkinliklerine karşı değil, eşcinselliğin olduğu her yerde mevcuttur ki Ebrar örneği de bunun en büyük kanıtıdır. Homofobi dediğimiz şey nefret politikasıdır, nefrete hedef gösterme politikasıdır ve bir toplumda ötekileştirilmek, sözlü de olsa sürekli saldırıya maruz kalmak psikolojik olarak yaralayıcıdır. Ebrar'a yapılan saldırılar birle, beşle sınırlı değildir ki; yobaz basın sürekli aşağılama, karalama politikası uygulamaktadır bu sporcumuza karşı. Böyle değerli bir sporcumuza karşı bir savunu oluşturmayan tüm yetkili birimleri esefle kınıyorum. Bu akşam oynanacak yarı final maçında hangi yüzle Ebrar'dan başarılı bir performans bekleyeceksiniz? Ebrar bütün nefret poltikasına rağmen ülkesini gururla temsil edecek. Elensek bile, Ebrar'ın açık yüreklilikle nefret poltikasına karşı sahada olması bile Türkiye demokrasisi adına bir gurur tablosudur. Değinilmesi gereken bir konu da İtalya'yı temsil eden Egonu'nun da eşcinsel olmasıdır ama Türkiye ile İtalya arasındaki fark, İtalya sporcusuna sahip çıkarken, Türkiye nefret politikasına kurban ediyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder