Dün 2 eşcinsel bir ruh hastasının kurşunlarıyla hayata veda etti. Dünya durmadı, kıyamet kopmadı. Çünkü ölen altı üstü eşcinseldi! Ne önemi vardı, olabilirdi değil mi?! Bir erkek, bir kadın değildi çünkü; eşcinseldiler. Eğer eşcinseller heteroseksüellerin(Buradan genelleme falan çıkarmayın, isterseniz de çıkarın!) yaptığı gibi sırf cinsel yönelimlerinden dolayı nefretle erkek veya kadın öldürselerdi ve bunu nefret ile canları sıkıldıkça yapsalardı ne olurdu veya eşcinseller her başlarına gelen nefret saldırısına nefretle karşılık verseydi ne olurdu; tamamen hedef haline gelirlerdi.
Susuyoruz ama korktuğumuzdan değil. Biz eşcinseller zaten kelle koltukta yaşıyoruz. Ne zaman nefretinize maruz kalacağımızı bilmiyoruz. Özellikle Doğu toplumlarında ağızları kulaklarında salyalarını akıtarak nefretle sokaklarda doluşan yobazlardan yüzbinlerce var ve biz buna rağmen sosyalleşmekten vazgeçmiyoruz. Korktuğumuzdan değil evet, içimizde sizin gibi nefret olmadığından. Sevgimizden, asaletimizden, insan oluşumuzdan susuyoruz. Çünkü sizin basit, nefret seviyenize inemeyiz. Eğer her vurana biz de vurmak isteseydik; bir değil; beş, bin, 100 bin misli vururduk. Bizde o güç olmadığından değil; çünkü biz sevgiyiz, nefret değil. Sizin bize bakınca hissettiğiniz korku ve nefreti biz hissetmiyoruz. Çünkü bize nefretle bakanların beyinsiz insanlar olduğunu biliyoruz, görüyoruz bunu. Gözleri dönmüş, ağızları kulaklarında nefret kusan insanlar, kapasiteli sağlıklı insanlar olamaz ki.
Derdiniz ne? Doktora gidin, öfkenizin, korkularınızın, nefretinizin sebebini keşfedin ve içinizi sevgi ve hoşgörü ile doldurmaya çalışın. Bir şey kazanmıyorsunuz ki nefretle. Hani bunu din için, Tanrı için falan yapıyoruz diyorsunuz ya; yok ki öyle bir şey. O sizin zavallılığınızın nefretinden başka bir şey değil. Sizi ödüllendirmeyecekler nefretinizden dolayı. Tabi benim anlattıklarım cahile boş. Keşke nefretle manasız bir şekilde dolaşacağınıza, beyninizi bilgiyle doldurup aydınlanmaya çalışsanız. Hayat o zaman size de güzel olacak hiç kuşkunuz olmasın. Çünkü sevgi yeşertir, çoğaltır, huzur ve barış getirir. Bunu düşünemeyecek kadar bile beyinsiz olmak nasıl bir şeydir acaba? Hayvanlar bile biliyor sevgi ve hoşgörüyü ama bazı insanlar ne biliyor, ne de öğrenmeye niyetleri var. Kapasite olmayınca olmuyor. Nefret bir suçtur medeni toplumlarda. Umarım bir gün biz de medeni ve demokratik bir toplum oluruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder