Emekli oluyorum/olunca neler yapacağım?

Şu dünyada paradan daha sağlam dost olmadığını 50 yaşıma yaklaşırken öğrendim. Bundan sonra daha çok saygı duyacağım paraya. Yanlış anlaşılmasın, zorda kalıp da birilerinden bir şey falan beklediğimden değil; insanların ne kadar çürük olduğundan. Herkes üzerine alınmasın diye de altını çizeyim. Yaşadığım çevreye dair konuşuyorum. İnsanlardan ne kadar uzak dursam da, çirkefliklerinden kurtulmayı bir türlü başaramadım. Sessiz kalırsan da bulaşıyorlar, canavar olursan da. Çünkü hayatları didişmek üzerine kurulmuş yapacakları bir şeyleri olmadığı için. Bakıyorum da, benim kedilerden hiçbir farkı yok bunların; üstelik benim kediler, rahatsız edilmediği sürece kimseye bir şey yapmazlar ve doğalarına uygun yaşarlar. Ne kimsenin hayatındayım, ne de kimseyi hayatıma sokuyorum ama sanki hayatımdaymışlar gibi davranıyorlar. Oysa zerre ilgilenmiyorum yaptıklarıyla. Ama ilgileniyormuşum ve de çok önemlilermiş gibi hareket ediyorlar, hakaret ediyorlar.

İnsanlara yapacağım iyiliklere dair vaatlerimden vazgeçtim. Elbette elimden geleni yapacağım ama ihtiyacı olanlara. Birlikte yaşlanırız diye söz verdiklerimden tamamen vazgeçtim. Ben ayarsız insanlarla ömrümü tüketeceğime, kitaplarımla ve müziğimle, sporumla, hayvanlarla, ve ihtiyacı olanlara faydalı olmakla ömrümü tüketirim.

Emekli olunca ne yapacağım... Yaşadığım mekanı tamamen kedilere tahsis edeceğim; daha önce dediğim gibi LGBTİ'lere değil. Çünkü haketmiyorlar..! Bunun açıklamasını yapmayacağım; bloğumu takip edenler çok iyi biliyor nedenini.
Eksik müzik albümlerimi tamamlayacağım; ne kadar istediğim her müziği internetten dinlesem de arşivcilik hastalığımdan. Spor yaptığım arkadaşlara raket, top gibi malzeme temin edeceğim. Elbette kedilerime bol bol mama alacağım ve ihtiyacı olan kedilere yardım edeceğim. Çünkü veterinerler veya petshop'lar tamamen ticari olarak hizmet veriyorlar; hayvanseverlikle alakaları yok.
Bunların dışında düşünüyorum da, zaten benim para üzerine kurulu hayallerim yokmuş ki. Sadece minimum derecede hayatımı idame ettireceğim eskisi gibi ama daha güvencede hissedeceğim kendimi.
Açıktan son okulum bitince ve de internetle ilgili dosyalarımı derleyip toparladıktan sonra da, daha önce söz verdiğim gibi kütüphane veya arşiv mahiyetinde eşcinsellikle ilgili bir site kuracağım. Daha doğrusu bloğumu siteleştireceğim.
Bir de bir kedi gibi daha sıcak, kutu gibi bir odada yaşamak şeklinde bir mekan sistemine geçmeyi düşünüyorum. Yazdığım düşünceleirmi de kalıcı hale getireceğim.
En önemlisi sanırım fotoğraf stüdyom olacak ve ölmeden önce bir mesleğimin olmasını istiyorum çünkü sevdiğim uğraş üzerine.
Tabii istekler bitmez ve değişebilir ama şuanki yazdıklarım bile atla deve değil zaten. Ama insanın geliri olmayınca 1 liralık şey bile çok önemli olabiliyor.