
Çok büyük bir heyecan vardı dün... Hiç beklemediğimiz bir şekilde finallere çıkınca, insan daha önce yendiğimiz Amerika'yı bu defa da yenebiliriz diye çok heveslenmiştik. Çünkü Amerika'ya karşı aldığımız maç da 3-2 idi, verdiğimiz maç da. Yalnız şu bir gerçek; biz tie-break psikolojisini kaldırabilecek bir tecrübede değiliz. Bir maçı ya 3-0 almalıyız, ya da 3-1. Dünkü yenilgide hiç kimseyi suçlayamam. Genç oyuncularımız, tecrübeli Eda ve Meryem psikolojisine sahip olmayabilirler yaşları gereği ama bu konuda da öncelikli düşünülmesi gerekiyor. Ben, 2003'teki ivmeden beri kadın voleybolunu takip ediyorum; genellikle uzun rallilerde de kaybeden biz olabiliyoruz, 5 sete giden maçlarda da. Bu turnuvada da öyle olmadı mı mesela 3-2'lik maçların çoğunda. Sporda psikoloji de çok önemli diyelim kısaca. Bunu "kadın voleybolunda durumun ne olacağı hiç belli olmuyor" diye falan açıklıyorlar ama bunun cinsiyetle değil, içinde yaşadığımız kültürle ve yapıyla alakalı olduğunu düşünüyorum. Dün mesela Eda ve Meryem dışında, gerçi Meryem de kendisine atılan her topu değerlendirseydi skorumuz daha yüksek olurdu, diğer sporcularımız önceki günlerdeki gibi değildi kesinlikle. Ne Meliha, ne Şeyma, ne Hande, ne Zehra... Ama dün pasörümüz de köşelerden çok ortadan oynatsaydı, durum daha farklı olabilirdi. Çünkü sağ ve solları çok güzel blokluyordu Amerika. Tabi Eda'nın başarısından dolayı daha çok ortadan oynamak, daha iyi sonuca gideceğimizi garanti etmeyebilirdi. Aslında bu kadar laf kalabalığına bile gerek yok; KEŞKE HERKES EDA KADAR ÇOK İSTESEYDİ BU MAÇI! Bir ara, "Kızlar böyle olmaz ama!" söz geldi kulağıma Eda'nın. Evet öyle de olmadı zaten. 2-1'den şampiyonluğu verdik. Mutlaka madalya ile dönceğiz dedi Eda; döndük ama! En başlarda, yani bu genç kadroyla umutsuz olduğum turnuva başında finali hayal bile edemezdik ama başarı gidişatı beni final oynayacağımıza inandırdı ve buna bile razıydım. Final oynayalım, Eda da MVP olsun yeter diyordum ama dünkü yenilgiden sonra ne ikincilik kesiti beni, ne de Eda'nın dünyanın en iyi orta oyuncu seçilmesi. İnsan psikolojisi işte, hep daha fazlasını istiyor. Tabi bu istek egosal ve kişisel bir istek değil; bu kadar emekten sonra kızlarımız adına ve voleybolumuz adına. Cansu hak etmişti en iyi orta oyuncu ödülünü ama Simge'ye haksızlık edildi herkesin düşündüğü gibi, Eda da MVP idi bana göre. Gerçi Eda gönlümüzün MVP'si zaten ve başarısı ortada, otoriteler ödül verip vermemiş; TINNN! Son olarak, voleybolda en büyük olmak için bir basamak kaldı diyebiliriz. En önemlisi de oyuncu zenginliğimizi düşünürsek, bu başarı daimi olur. Tek eksiğimiz kol gücü yüksel birkaç smaçör. O da olacaktır elbet.
TEŞEKKÜR EDERİZ GİOBANNİ GUİDETTİ! SENİ SEVİYORUZ!
MİLLETLER LİGİ DREAM TEAM
En iyi pasör: Cansu Özbay 🇹🇷
En iyi pasör çaprazı: Tandara Caixeta
En iyi smaçörler: Zhu Ting Michelle Bartsch
En iyi orta oyuncular: Eda Erdem Dündar🇹🇷, TeTori Dixon
En iyi libero: Suelen Pinto
MVP: Michelle Bartsch
VNL BİREYSEL İSTATİSTİKLER (1. etap + final etabı)
Eda Erdem Dündar
Hücum: 306/154 (%50)
Hücum Hatası: 37
Blok: 54
Ace: 28
Servis Hatası: 29
Toplam Sayı: 236
Meryem Boz
Hücum: 535/219 (%41)
Hücum Hatası: 91
Blok: 17
Ace: 13
Servis Hatası: 32
Toplam Sayı: 249
Hande Baladın
Hücum: 306/141 (%46)
Hücum Hatası: 53
Blok: 16
Ace: 4
Servis Hatası: 13
Alınan Manşet: 173
Manşet Hatası: 12
Toplam Sayı: 161
Cansu Özbay
Hücum: 65/24 (%37)
Hücum Hatası: 6
Blok: 13
Ace: 8
Servis Hatası: 22
Toplam Sayı: 45
Meliha İsmailoğlu
Hücum: 403/144 (%36)
Hücum Hatası: 66
Blok: 20
Ace: 22
Servis Hatası: 19
Alınan Manşet: 459
Manşet Hatası: 26
Toplam Sayı: 186
Şeyma Ercan
Hücum: 277/100 (%36)
Hücum Hatası: 42
Blok: 18
Ace: 11
Servis Hatası: 17
Alınan Manşet: 406
Manşet Hatası: 29
Toplam Sayı: 129
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder