31 Ekim 2015 Cumartesi

Narsist olmak, kompleksli olmaktan iyidir!


Hayatımı yazılarla, fotoğraflarla paylaşmamdan rahatsız olanlar var. Evet, evet var. Bana "narsist misin?" diyorlar. Sosyal medya sadece fiziksel ve duygusal mesaj göndermek veya sohbet etmek için mi vardır? Hayata dair beni mutlu eden şeyleri paylaşıyorum, sporumu veya sosyal etkinliklerimi paylaşıyorum veya o anki halimi... Ne var ki bunda? Niye rahatsız oluyorsun ki..? Beni görmek zorunda değilsin ki? Yoluna ben çıkmıyorum ki? İstemiyorsan yolunu başkalarıyla kesiştirirsin... Evet ben kendimi seviyorum, kendime saygı duyuyorum hiç kimsenin sevmeyeceği, hiç kimsenin saygı duymayacağı kadar... Sevmeyeyim mi kendimi, saygı duymayayım mı..? Hoşnutsuz mu olayım, hatta nefret mi edeyim..? Korkayım, kaçayım mı kendimden..? Küseyim mi kendime, hayata..? Hayatı pozitif ve beni mutlu edecek şekilde yaşamak varken, niye olumsuz bakayım ki..? Kompleksli mi olayım, kendinden şikayet eden mızmız biri mi olayım..? Hayat güzeldir, yaşamasını bilene; bütün zorluklara, bütün engellere rağmen? Daha başka bir hayat yok ki; sen nasıl bakıyorsan, hayat öyledir . İnsanın pozitif olup kendini sevmesi, kompleksli olmaktan iyidir. "Barış, barış" diyorlar. Sen kendinle barışmadığın sürece hayat bayram olsa kaç yazar. Bütün savaşlarda kendisiyle barışık olmayanların da payı var! Çünkü her küçük kavga da kendi çapında bir savaştır; savaşları yapanlar da insanlardır. Zaten insanın içindeki savaş dışarıdaki savaştan daha büyük, daha yakıcı, daha yıkıcıdır. Seviniz kendinizi, barışın her şeyinizle, hatta narsist olun..! Yeter ki kompleksli olmayın... Belki de hayatı bu kadar çok paylaşmamın, bu kadar çok şeffaf olmamın sebebi; içimdeki kompleksleri tamamen yok etmek ve sevgimi, barışımı köpürterek çoğaltmak... Siz beni narsist olarak görmeye devam edin; ben de kendimi sevmeye, özgüvenli olmaya, hayatı göstere göstere yaşamaya devam edeyim... Haah; ne dersiniz? Muck!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder