2 Temmuz 2015 Perşembe

Sana da güle güle Grey

Grey oğluşum...

Ben öte dünya durumuna pek inanmıyorum... İnsan ruhu ölmüyordur... Buna inanıyorum işte... Hatta hayvanların ruhunun da insan ruhu gibi olduğuna inanıyor ama onlar hayvan konumunda dünyaya geldikleri için konuşamıyorlar diye düşünüyorum. İnsanlara belki bencilce gelecek ama ben şu hayatta kendimi insanlardan çok hayvanlara, özelliklere kedilere yakın hissettim. Yüzümü onların tüylerinin içine gömdüğüm anlarda huzur buldum, bulmaya da devam ediyorum. İnsanlar istedikleri kadar kedilerin tüylerinden kist bulaşır diye çığlık atsınlar, umrumda bile değil. Ölürsem de ölümüm kedilerden olsun. Öte dünyadan niye bahsettim.. Öldükten sonra ruhumun diğer insanlarla bir araya gelmesi gibi kaygım yok. Ben hayatı paylaştığım kedilerle bir arada olmak isterim tekrar yaşayacaksam. Grey bu hafta başında kayboldu; bir saatlik tenis oynamaya gittiğim süreçte. Belki birileri götürmüştür diye düşündüm evcil olduğu için, belki de araba çiğnemiştir dedim... Bugün üst komuşularımızdan biri, bir kaç gün önce kapımın önünde bir kedinin araba tarafından çiğnenerek öldüğünü ve her yerin kan olduğunu söyledi... Bilmiyorum o ölen kedi Grey miydi ama Grey yok artık sonuçta. Gene canımdan can gitti. Kara'm gibi bu da çok akıllıydı ve diğer kedilerime öncülük ediyordu. Her sabah yemek vaktinde kapıma gelerek yemek isterdi. Evdeki diğer kediler sürekli onun peşindeydi. En çok da kendisinden 3 ay küçük kardeşi Sütoş arıyor onu. O olmayınca Sütoş penceremden gitmiyor artık. Grey 1 yıl yaşayabilen kedilerimdendi. 29 mayıs'ta bir yaşını doldurmuştu. Seni de en özel sevdim Grey. Görüşmek üzere... Teşekkür ederim bana yaşattığın güzel duygular için. Unutmayacağım ve özleyeceğim...

Sütoş abisiz kaldı

Grey

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder