CHP ve BDP’nin, eşcinsellerin haklarının korunması amacıyla önerdiği “Bir cinsiyetin üstünlüğüne dayanan kültürel veya toplumsal önyargılardan kaynaklanan uygulamaları ve hukuk kurallarını ortadan kaldırmak devletin ödevidir” hükmüne Ak Parti ve MHP itiraz etmiş.
Şaşırmadım. Haklarının bilincinde olan eşcinseller zaten muhafazakar ve milliyetçi partilerin insan haklarına saygı göstereceğine ve sahip çıkacağına inanmıyor ama çelik gibi engellere rağmen mücadele etmekten başka da çaremiz yok.
Hiç şaşırmayanlarsa, eşcinselliğine inanmayıp, haklarına sahip çıkmayan eşcinseller. Onlar yüzünden çoğunluk oluşturamıyoruz. Tamam bir eşcinsel olarak müslüman da olabilirsin, muhafazakar da olabilirsin, milliyetçi de olabilirsin ama bu dahil olduğun kesimler senin düşmanın, farkında değil misin? Senin ecşinselliğini kabul etmiyor, seni yok sayıyor. "Benim rol modelime uyarsan, seni öyle kabul edeblirim, seni ancak o zaman koruyabilirim. Yoksa sen ahlaksızsın, hastasın, sapıksın, günahkarsın, bana terssin" diyor. Peki sen ne diyorsun eşcinsel kardeşim? "Haklısın, ben de kabul etmiyorum eşcinselliğimi ama kurtulamıyorum. Sen en iyisi beni gizli eşcinsel olarak kabul et, ben senin istediğin gibi heteroseksüel gibi davranayım, heteroseksüel gibi göstereyim kendimi, elimden geldiği kadar da heteroseksüel olarak heteroseksizme olan vazifelerimi yerine getireyim. Hatta kendime, doğama rağmen, hayatım pahasına homofobik olur, senin değerlerini desteklerim" diyorsun. Onlar seni idare ediyor, sen de idareten yaşıyorsun işte kendine düşman-düşman, duyarsız-duyarsız. Biliyorum beklemiyorsun da haklarına dair bir gelişme. Çünkü sürekli burasının Türkiye olduğunu ve eşcinselliğin kabul edilmeyeceğini iddia da ediyorsun zaten.
Be güzel eşcinsel kardeşim sen kabul etmezsen kendi gerçeğini, eşcinsel düşmanları niye kabul etsin ki? Zaten senin kendine olan küslüğünden, düşmanlığından istifade edip de eşcinsel karşıtı oluyorlar ya. Sen kendine, eşcinselliğine sahip çıksan kim ne diyebilir ki? Kendi kendilerine konuşurlar, sonra susarlar.
Eşcinsellik oranlarının geçmişten günümüze % 8 ile 20 arası olduğundan bahsedilir bilimsel araştırmalarda. Biz onu ortalama olarak en alt düzeyden hesaplarsak, % 10 üzerinden 80 milyonda 8 milyon, % 20'den 15-16 milyon yapar. Daha kendisiyle hiçbir şekilde yüzleşemeyip, arada sırada kendilerini deneyen eşcinselleri, duygularını tamamen derinlere gömmüşleri, kendisinden bihaber yaşayanları dahil etmiyoruz bu orana. Rakamları kimse abarttığımı zannetmesin. Hollanda'da eşcinsellik oranı neyse, Türkiye'de de aynıdır. Orada demokrasi olduğu için çok gözükebilir, biz de yok gözükebilir. Türkiye'de eşcinseller, eşcinsel onur yürüyüşündeki 10-15 bin kişiden ibaret değil. Onlar kendisiyle barışık özgüvenli eşcinseller. Bu rakamı en azından 10'la çarpacaksınız.
Bu rakam ne demektir biliyor musunuz? Türkiye'nin yönetimine resmen ortak olmak demektir. Eşcinseller bir parti kursalar dağları devirirler. Partilere temsiliyet için öneri sunsalar, o partiyi fazlasıyla iktidar yaparlar. Bunun farkında değil mi eşcinseller. Herhalde değiller. O yüzden ben hep derim ya, "Hak mücadelesi kendi içimizde başlamalı" diye. Ama biz içimizdeki düşmanı yenemedik hala ki, eşcinsel karşıtlarına karşı nasıl mücadele verelim? Bizim Obama gibi duyarlı başkanımız yok ki, eşcinseller istemese de gasp edilen haklarımız iade edilsin. Düşündüğümüzde, eşcinseller kendi içlerindeki devrimi gerçekleştirip birlik-beraberlik içinde olmadıkları sürece, değişimi gerçekleştirmek hiç de kolay, hatta mümkün olmayacak gibime geliyor.
Biz kendimizin kıymetini bilmezsek, başkaları değer vermez. Çıkar dünyasında eşcinselliğimizi oya çevirmeliyiz haklarımız için. "Niye Batı'yı örnek almayız ki?" diyeceğim ama önce bir kendimizi tanısak, kendimize uyansak, dışarıyı da görecek gözlerimiz ama orta şekerliye yakın bir demokrasimizin olması, hayatımızı idareten yaşamamıza, daha doğrusu uyumamıza sebep oluyor. Şükür toplumu olmamızın sebebi, ucundan da olsa hayatımızı yaşayabilmemiz sanırım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder