Ben Atatürkçülüğümü dile getirmem pek. Zaten dile getirmeye de pek gerek yok. Çünkü özgürlük yaşama gerkeçem, muhafazakarlıksa ölümümdür. Atatürk de benim için özgürlükle eş anlamlıdır. Hiç kimse öyle konuyu Milliyetçiliğe falan çekerek Atatürk düşmanlığı yapmasın. Atatürk bir insandı! Çünkü duyarlıydı. Erkeğin köle olarak gördüğü kadına karşı duyarlıydı en öncelikli olarak. Ama ne yapıyor bazı günümüz kadınları? Onun adını bile anmak istemiyorlar. Neden? Nedenini bir bilsem. İnsan kendini esaretten kurtaran bir insana nasıl ve neden düşman olabilir ki? Dindarsan, sana özgürce ibadet etmeni sağlayacak vatanını muhafaza etmiş, daha ne istiyorsun? Zaten insanın başına ne gelirse iyilikten gelirmiş. "Dindar seviyedeki muhafazakarlar Atatürk'ü sevmezler" diyeceğim ama hafif kalıyor bu "sevmezler" sözüm. Belki de Atatürk bahane. Bunlar özgürlük düşmanı teslimiyetçiler. Kendi hür iradeleriyle kendi yaşamları hakkında karar vermek istemeyenler. Ahlakı saça-başa, cinselliğe indirgemiş olan heteroseksist ahlakçılar. İffet diyorlar. Gene gele-gele benim bam telime geliniyor. Özgürlüğüme geliniyor. Doğal yaşamıma müdahaleye geliniyor. O yüzden konuyu fazla uzatmamak gerekiyor. Kısaca insanlar özgür olmak istemiyorlarsa olmasınlar. Başlarını bağlasınlar, kocalarına bağlansınlar ama Atatürk'ü de bu özgürlük karşıtlığına konu etmesinler artık. Nefretinizi geçmişe veya özgürlükler yerine kendinize yöneltin. Kendinizi sorgulayın "Neden ben özgürlük karşıtıyım?" diye. Çünkü hayatlarını içlerinden geldiği gibi, kendince, özgürce yaşayanlarda değil sorun, kendinizde, bağnazlığınızda.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder