İyiniyete ve hoşgörüye inanmamın, faydacı ve çözümleyici olmaya çalışmamın, özgürlük ve eşitlik mücadelesi vermemin, ayrımcılığa karşı çıkıp duyarlı olmamın, eşcinselliği öteki bir kimlik değil de bir zenginlik olarak görmemin, vesairenin sebebi; bu hayata akıl-mantık ve bilim çerçevesinde bakabilme yetisine sahip avantajlı gelen bir insan olduğumun bilincinde olmam.
EŞCİNSEL OLMAK BİR DEZAVANTAJ MIDIR?
Eşcinsel olmak bir dezavantaj değildir. Çünkü eşcinsellik insanın hayatında zorluk çıkaran değil, kişinin kendini duygusal ve cinsel anlamda gerçekleştirmesini sağlayan doğal, doğuştan gelen, yapısal bir özelliği-cinsel yönelimidir. Tıpkı heteroseksüellik gibi. Eğer eşcinsellik doğuştan değil de bir seçim olsaydı, bırakın toplumun yarattığı eşcinsel düşmanlığı-ayrımcılığı-homofobiyi, insanın yapısına uygun olmayan bir şeyi gerçekleştirmesi, başlı başına bir işkencedir. Eşcinseller niye kendi kendine eziyet etsin ki? Aslında homofobi-eşcinsel karşıtlığı da eşcinsellerden çok, homofobiklere zarar veren bir şeydir. Çünkü nefret duygusu insanı yoran bir şey olsa gerek. Eşcinseller bir şekilde kendilerini homofobiden korumaya çalışıyorlar. Bu çevresel bir etmen olduğu için, karşılaşıldığı sürece yıpratıcıdır ama bir homofobiğin başkasına karşı da olsa kendi içindeki nefretinin kendisini yorması kadar yorucu olamaz. Bu nefretin de kişinin kendisine karşı olduğu bilimsel bir gerçektir. Büyük bir ihtimal gizli bir eşicnsel olduğu için, kendisiyle barışamamasından dolayıdır. Açık eşcinseller, eşcinselliklerini hatırlatan bir aynadır onlara. Kendilerine olan öfkelerini, nefretlerini kendileriyle barışık olan açık eşcinsellerden çıkartmaktadırlar. Belki de kendileriyle-eşcinsellikleriyle barışk eşcinselleri hazmedemiyorlardır. Çünkü insanın hayatla, doğasıyla, gerçekleriyle barışık olması; hayatını yaşaması demektir. Çünkü kendileriyle barışık olamayanlar, hayatlarını keyifle yaşayamazlar ve yaşayanları hazmedemezler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder