Herkesin genetiksel yapısına paralel olarak genetiksel yaşının getirdiği sağlık problemleri, nüfus kağıdı yaşımızda farklılıklar gösterebilir. Bazıları 80 yaşında dipçik gibidir, bazılar 50'sinde teklemeye başlayabilir. Ben de 50'sinde teklemeye başlayanlardanım. Lafı fazla uzatmayacağım. Türkiye'deki sağlık hizmetlerini, sağlık çalışanlarını, kimse üzerine alınmasın, sözüm meclisten dışarı, salgın döneminde de ne kadar minnettar olup onları alkışlasak da, ben çok displinli ve de benim için çok önemli bir detay olan nezaketli bulmuyorum. Kısaca ülkenizde en başta kendi hastalığınızın kendi doktoru ve takipçisi olmazsanız, ölürsünüz... Bir de şöyle bir şey hissediyorum, yanılıyorsam çok özür dilerim; sağlık sektörümüzde amaç vatandaşa hizmet değil de, sadece prosedürlere uyuluyormuş gibi. Yani sağlıkçılarımızda bir araştırmacılık ruhu yok. Robot gibiler ve sadece öğrendiklerini tatbik ediyorlar hasta üzerinde. Teşhis koyarken acaba yanılmış olabilir miyim düşüncesi yok. Ancak geç kalındığında farkediliyor yanlış teşhis ve ihmal. Oysa ne kadar önemlidir sağlık denilen şey; yaşamın 1 numaralı koşulu olduğu için. Çok özür dilerim ama bir çaba göremiyorum sağlıkçılarımızda; bir bıkkınlık var ki, bunu davranışlarıyla yansıtıyorlar. Bugün de kaç hastayı azarladı sağlıkçılar. Bir şey soramıyor insanlar. Ve hastalara, hastalar her şeyi biliyormuş gibi, bilmeleri gerekiyormuş gibi muamele ediyorlar. Mesela ben nereden bileyim muayeneden önce grafik çektirmem gerektiğini? Bunu bana, sırada bekleyen tecrübeli diğer hastalar söylüyor. Eğer muayeneden önce kalp grafisi çekilme durumu varsa, bunu o zaman bana baştan bildirecekler ki, ben grafimi çektirip, muayene sıramda hazır bekleyeyim. Mesela grafi çekilirken hemşire paçalarını sıva diyor, ben de ayakkabılarımı da çıkarayım mı diyorum, çıkar dedim ya diyor. Oysa öyle bir şey demedi. Sen bana ne yapmam gerekeni söylersen, ben onu yapıyorum. Her sedyeye uzanırken ayakkabı çıkarmak gerekmiyor ki; öyle olsa muayene eden doktor da çıkar derdi, o çıkarma dedi. Herkes keyfi bir uygulama yapınca, biz hasatalar direktif verilmeden ne yapacağımızı nereden bilelim. Yapsak suç, yapmasak ayrı bir suç. Ama ben hastanede kendime söz verdim. Asla sinirlenmeyceğim, asla tepki göstermeyeceğim; işim hallolmuyorsa çekip gideceğim. Çünkü geçen yıl olduğu gibi, bu yıl da doktorlar tarafından mahkemeye verilmek istemiyorum. Bir de yanlış alaşılmasın ama ben gerçekten modern doktorlar tarafından muayene edilmek istiyorum. Mahrem diye bana dokunmayacak, uzaktan ukalalık yapacak doktoru istemiyorum. Bugünkü kadın kalp doktorum çok moderndi, çok beğendim muayene şeklini, nezaketini, güleryüzünü. Haa, pandemiden dolayı hastalara vebalı muamelsi yapıp 8 metre öteye itmeleriniyse ayıplıyorum. Kalple ilgili bugün birinci günümdü... Aktarmaya devame deceğim... Evet, kalple ilgili sıkıntılarım başladı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder