Bir fotoğrafın akla getirdikleri...

Anacığımın yüzünü tıpatıp almışım; kendime baktıkça onu görüyorum ve sürekli onu hatırlıyorum... Aslında onun öfkesini de almışım, sevincini de... Sancılı bir son dönem yaşamıştık ne yazık ki onun sağlık problemleri yüzünden..! Artık nefes alamıyordu, etleri çürümüştü ama bendeki nasıl bir umutsa gerçekten onu iyileştirebileceğime inanıyordum son bir haftaya kadar... İnsan çok sevdiğini kaybedince, "gerçekten mi?" oluyor, kabul edemiyorsun. İlk defa ölümün gerçek yüzüyle karşılaşıyorsun, ilk defa ölümün nasıl bi rşey olduğunu tadıyorsun.
Ben alaylı da olsa sağlık sektöründeydim ve 30 seneye yakın anamın sağlık problemlerini halletmemde o kadar çok işe yaradı ki yaptığım iş; bir hemşire, bir hasta bakıcı gibiydim; eğer yaptığım iş bu olmasaydı çok çaresiz kalabilirdim ve ona bakarken herhalde çok isyan ederdim. Düşünsenize iğnesi yapılacak, kanı alınacak, şekeri ve tansiyonu bakılacak, hele boğazında hortumla solunum cihazına bağlı olduğu son dönemlerde yaptığım iş sağlık olmasaydı, boğazına hortum sokup atık maddeleri temizlemek falan o kadar kolay olmayablirdi. Sağlık işi güzel ama hata yapmamak için de çok dikkatli olmak gerekiyor.