Ben normal kiloda birisiyim ama yapım gereği hafif göbeğim var. Boyum 177; göbeğimden kurtulmam çin 60 kiloya düşmem gerekiyor, düşüyorum da ama o zaman da hastalıklı bir görüntüye sahip oluyorum. Kaslarım eriyor ve de tansiyonum düşütüğü için bayılacak gibi oluyorum zayıf kalmak adına az yiyince.
Ne zamana kadar itiyacından az yiyebilirsin ki? Mutsuz oluyorsun, hasta oluyorsun ve sağlıklı bir şekilde yaşayamıyorsun sonuçta. Şu anda kilom 75 ve kendimi iyi hissediyorum. Standart kilom bu olmalı ki, zaten yukarıya da çıkmıyorsun.
O yüzden ölümlü dünyada, şekilci dünyanın tuzaklarına düşmek yerine, kendimizle barışırsak daha huzurlu bir hayat sürebiliriz. İhtiyacımızdan fazla yemeyelim, az da yemeyelim ve de spor yapalım. Bu kadar basit.
Bazıları bu şekilci ölçütlere uymak için kilo veriyorlar ama ne kadar çirkinleştiklerinin farkında bile olmuyorlar. Zaten şekilci tuzaklara düşenler, birazcık da dış etkenlere maruz kalabilecek zayıf bir psikolojiye de sahip oluyorlar. Hele mide küçültme ameliyatlarını çok riskli buluyorum. Hepimiz fabrikasyon gibi olsaydık, çok zevksiz bir dünya olmaz mıydı?
Ayrıca bu şekilcilik yüzünden kişiliklerimizi, karakterlerimizi de ihmal ediyoruz. Bizi biz yapan sadece kaslarımız mı, ölçülerimiz mi sadece? Bakınız, mankenler niye manken oluyor; yapıları doğuştan öyle olduğu için. Artist olmaya sadece güzellik yetiyor mu? Ayrıca herkes artist veya model mi olacak?
Beğeni ölçütlerimizi kas ve kemik yapımız dışına da taşısak, daha akıllıca olmaz mı? Hepimiz manken ölçülerine sahip olmaya kalkarsak (zaten olamayız da, sadece kendimizi kandırıyoruz hayal kurarak), beğenilme kat sayımız daha çok düşer bence. Çünkü herkes 90-60-90 olsa, insanlar inanın bu bollukta başka şey arayacaklardır.
Mükemmel ölçülere sahip olma konusunda tavsiyem; akıllı olun biraz, aklınızı da muhafaza edin! Donanımlı bir beyine sahip olmak, yapay mükemmel ölçülerden daha caziptir. Ancak boş beyinler sadece fiziğe takılır kalır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder