Pazardan domates alıyorum, akşam pazarı yani, hani ucuzlar ya akşama doğru mallar, artık ne gezer günümüzde, domates gene 4-5 lira, 3'e bulabilirsen ne ala(Bu arada domates 7-10 lira arasında değişiyor; yazıyı daha önc yazmıştım çünkü). Buldum bir yerde. Tarttırıyorum, adam 5 kilo diyor ama gözüm terazide. Bir domates daha atıyor poşete ve 10 lira diyor. Pazaecılar ya hep fazla satmak derdindedirler, ya da çütrük malı bile kakalama derdinde. O yüzden aslında hiç sevmem pazarı. Artık pazarcılar da halden alıyor malı ve organik, taze diye kakalıyorlar. Sırf akşam pazarı ucuzluğuna gidiyorum ama o da eskisi gibi değil artık; akşamı da, sabahı da bir oluyor. Benim anlatmak istediğim aslında bir örnek üzerinden güvensizlik duygusu. Bakınız, ben Türklüğümle gurur duyan birisi olduğum için, bu konuda bir problem yok ama bu yaşıma geldim, içinde yaşadığım kültüre olan güvensizliğimden kurtulamadım; çünkü o güvensizliği hala ve sürekli yaşatıyorlar. Ben paranoyak falan değilim; gerçekten güvensiz bir kültürde yaşıyoruz. Hiç kimseye güvenemiyoruz; hep bir kazıklanma, hep bir aldatılma, hep bir yalan durumu söz konusu. Çünkü bir standartdımız yok, dürüst değiliz. Karşımızdakini hiç düşünmeyip, hep kendimizi kurtarma derdindeyiz. Oysa karşındaki olmazsa sen olmayacaksın ki. Tek başına ne yapabilieceksin; herkes birbirine muhtaç. Peki bu sahtekarlıkla nasıl birbirimizin yüzüne bakacağız; ona da alıştık artık, bakıyoruz işte. Biz hiç sözümüzde durmayız mesela. Hep erteleriz sözlerimizi, hep bekletiriz birilerin, bir şeyleri. Çünkü disiplin denilen şey yoktur. Hep savsaklarız. Güvenip de teslim edemeyiz hiçbir şeyi-mizi. Hep bir fırsatçılık vardır. Çünkü böyle aşışmışız. Günü ve kendimizi kurtarmak yerine herkesi düşünsek, yarınımızda garanti olur aslında.Günü kurtarmaya çalışrken battığımızın bile farkında değiliz. Yaa, biz arkadaşımıza, canımızı-ciğerimiza, kankimiza bile çıkarcılık yapan birileriyiz; biz altın yumurtlayan tavuğu kesmiyor muyuz bilinçsizliğimizden dolayı! Hayatn bana öğrettiği en önemli şeylerden biri, hiç kimseye güvenmemek gerektiği!
İlave...
Yemiyorum domatesinizi; kime satıyorsanız satın. Dün köyden gelmiş, yolda domates satan kadın kilosu 5 lira diyince almadığım için pazardaki fiyattan bahsediyor bana. Köydeki toprakları da mı etkilerdi Dolar? Adama bak yaa... 70 kuruşa almış, 5 liraya satıyor..! Belediye denetlemesinde ortaya çıkmış. Haram olsun vatandaşıma da olsa haklarım; yediniz be yediniz! Bu ülkedeki en masum insana bile güvenmiyorum.
http://www.hurriyet.com.tr/gundem/5-liraya-domates-satan-pazarcinin-faturasini-isteyen-baskan-sok-oldu-40978360
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder