Her seferinde bana kadın iç çamaşırlarını hazırla diyor eşcinsel beraberliklerimden biri.
Önceleri bana giydiriyordu bu çamaşırları, şimdi kendisi giyiyor. Zaten benim içimde zerre olmadı kadın çamaşırları giymek gibi bir fantezi. Çünkü ben kendimle barışık olduğum için, aracı unsurları hiç ihtiyaç duymadım.
Bu sefer de, gelir gelmez soyundu. Önce sütyeni taktı. Bana kopçalattı arkadan sütyeni. Altına, boncuklu ve ip gibi kırmızı fiyonklu ve dantelli bir bir külot seçti, üzerine de külotlu çorabı çekti. Çoktan hazırola geçmişti erkekliği ve ıslaklığı külotlu çoraptan taşmıştı.
İkimizde kadın ruhu taşıyorduk ama erkek bedenlerimizle eşcinselce sevişiyorduk. Bir anlamda kadn ruhlarımızdan dolayı lezbiyendik de. Ama erkek bedenlerimizden vazgçmediğimiz için; ne içimizdeki kadın rahatsız ediyordu bizi, ne de kadın çamaşırları gibi kadınsı fanteziler. Kadın ruhlarımız, erkek bedenlerimizle çok sağlıklı bir şekilde gerçekleştiriyordu kendini. Zaten başka alternatifimiz yoktu akıl ve mantık çerçevesinde kendimizle, eşcinselliğimizle barışık olduğumuz sürece.
Eşcinsellik neydi; erkek bedeninde kadınlık, kadın bedeninde erkeklik. Hayatla, kendisiyle, kimliğiyle barışık eşcinseller doğalarından şikayetçi olmazlar ve oldukları gibi kabul ederler kendilerini; çünkü bilirler bunun doğal bir şey olduğunu ve kimseye zarar vermediğini. Cinsel yönelimiyle barışık olmayan eşcinseller ya travesti başlığı altında pasif olarak kadın kimliğini seçerler, ya da aktif başlığı altında erkek rolünü seçerler gizli eşcinsel olarak.
Ne kadın geçinen travestiler, ne de aktifim diye erkek geçinenler birbirleriyle sevişebilirler. Çünkü heteroseksist oldukları için homofobiktirler; kendi moklarına düşmanırlar. Oysa erkek geçinen aktiflerle, kadın geçinen travestilerin birbirlerinden zerre farkları yoktur; kendilerini gerçekleştirdikleri heteroseksist bir köprüdür bu cinsiyetçi kalıplar. Bilinçli olmayanların özgüvensizlikten dolayı özgür olamayıp, heteroseksizme uygun şekilde varolmasından başka bir şey değildir bu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder