Çelişkili davranış ve yaşam biçimleri itmiyor mu zaten eşcinselleri bu korkaklığa ve iki yüzlülüğe,heteroseksizmin de homofobisinin ayarını eşcinselliğin görünürlüğüne göre yapmasına?
Cemil ipekçi'nin evliliğe karşı olmasının sebebi evliliği insan doğasına aykırı bulmasından değil muhafazakar kesime yaranmak için takiye yapmasından.Eşcinsellerin evlilik taraftarı olmaları da yasal haklardan heteroseksüeller kadar faydalanmak amacıyla olmalı tabii.Çelişkili davranış ve yaşam biçimleri itmiyor mu zaten eşcinselleri bu korkaklığa ve iki yüzlülüğe,heteroseksizmin de homofobisinin ayarını eşcinselliğin görünürlüğüne göre yapmasına?
Eşcinsel danışma hattının ne kadar sağlıklı olabileceği konusu tartışılabilir ama bir eşcinsele veya cinsel yönelimi konusunda tereddüt aşamasında olan birisine eşcinselsin denmesinin bir sakıncası olamaz,olmamalı.Eşcinsellerin tek suçu heteroseksist bir toplumda yaşaması mı kendilerine "Erkek" denilmesi,erkek olarak davranmaya zorlanmasına rağmen yeri gelip gurur duyması,rahatsız olduğu zaman da sesini çıkaramamasının.Bir erkeğe "Top" denilmesi kadar bir eşcinsele "Erkek" denmesi,istenirse aşağılama olarak algılanabileceği gibi heteroseksizmi beslemesi açısından daha dikkat edilmesi gereken bir durum değil mi?Eşcinselliği hastalık olarak görmeyen psikologlardan oluşan eşcinsel danışma merkezi mi var bu ülkede?Olabileceğinin en güzeli tabi ki bir eşcinsele en kısa yoldan cinsel yönelimiyle barışabilmesi için verilebilecek tavsiyedir.Eşcinselliğin hem öyle tesciline falan ihtiyacı olduğunu sanmıyorum.Eşcinsellerin tereddütüne sebep olan heteroseksizme bir ayar verilmeli önce.Bütün kategorileri yaratıp çıkarına göre ötekileştirip tereddüt yaratan heteroseksizmin kendisi değil mi?
Alıştım artık LGBT bireylerin dünyada erkek kalmayacak,rol kalıplarının deformasyona uğrayacak fobisine ve de kendilerini heteroseksizme yamama sevdalarına.
İçinde bulunulan kültüre göre dikkatli olmaya çalışırsak şikayet etmeye hiç hakkımız bile olmaz,vermezler bize o hakkı.Her dinden,dilden,cinsten,ırktan ayrımcılığa maruz kalanlara pozitif ayrımcılık hakkı tanınırken LGBT'lerin hetoreksizmi içselleştirip eşcinselliğe küs halleri ne umut bırakıyor ne de heves mücadele adına.Sanki ayrımcılığa maruz kalanlar eşcinseller değil de heteroseksüeller. Burası neresi olursa olsun,cinsel yönelimlerinden dolayı ayrımcılığa maruz kalmadan yaşama hakkı olduğunu ne zaman kabul edecek acaba önce eşcinseller kendileri?"O açılmayacak,bu açılmayacak,zarar görecek" diye,"Kim,ne zaman" açılacak peki?Gerçekten birileri gelip "Alın eşcinsel özgürlüğünüzü" mü diyecek?Stonewall ruhu,başlangıçta kayıpları göze alarak girmedi mi mücadeleye?
Heteroseksizme acaba yer mi kalmadı da homofobinin alanları daraltılsın?Homofobik yazar kesiminin nerelerden cesaret aldığını da biliyoruz,eşcinsellerin korkaklıklarıyla beslendiğini de.Eşcinselliğin ne sevgiye ihtiyacı olmalı,ne de onaya.Yeter ki artık nefreti olmasın azımsanan o kalemlerin.Eşcinseller niye kalem oynatamıyor acaba heteroseksizme nefret içeren?Heteroseksizm nefreti mi hak etmiyor,buna izin vermezler mi,yoksa eşcinseller de eşcinsellik nefreti hak ediyor diye mi seslerini çıkarmıyor,çıkarmasın?
Heteroseksizme toleranslı olmakla,fedakarlık yaparak ancak onlara benzeyerek "Gibi"kabul edilinebilir.Eşcinselliğin "Gibi" olmaya da ihtiyacı olmamalı. Eşcinsellik doğanın gerçeği olarak sabittir ve fikir beyanına da ihtiyacı olmamalı aslında,rahatsız olanın susmasından başka da hiçbir hakkı olmamalı.Radikal Gazetesi yazarı Hakkı Devrim'in bile iki eşcinselin öpüşmesini tiksindirici bulması ve hala bu piyasada "Bana ne hakla homofobik" diyorlar diye ahkam kesmesi eşcinsellerin tepkisizliğinin utancından başka nedir?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder