Erkekliğin yüceltildiği bir toplumda da "Erkek Gibi" tabir edilmek heteroseksizmi içselleştirmiş kadınları gururlandırırken lezbiyenleri ne kadar rahatsız edebilir?
Annemin "Hoş geldin oğlum" demesini iltifat olarak kabul etti Süheyla.En azından rahatsız olmadı veya yaşlılığına verdi.Erkekliğin yüceltildiği bir toplumda da "Erkek Gibi" tabir edilmek heteroseksizmi içselleştirmiş kadınları gururlandırırken lezbiyenleri ne kadar rahatsız edebilir?Aslında eşcinsellikle ilgili sorunların temeline baktığımızda erkekliği yeniden üreten her ifadeye bile karşı çıkmamız gerekebilir ama heteroseksizmi içselleştirmiş,art niyetle yapılmamış davranış ve değiştirilmesi mümkün olmayan kişilere karşı müdahale de ne kadar gereklidir veya eşcinsel mücadeleye ne kadar katkısı olur tartışılır.Eşcinseller olarak heteroseksizmi içselleştirmemek için ne kadar çaba sarf edersek edelim,insan olarak ruhumuzu okşayan her söz ve davranışa,yönelimimizle çelişse de toleranslı olabiliyoruz,en azından tebessüm edip geçebiliyoruz kasıtlı ve direkt homofobi olmadığı zamanlarda.Dolaylı ayrımcılığa en çok eşcinsellerin karşı çıkması gerekirken,güzel bir söze bile ihtiyacımızın olmasının çaresizliği mi bu,gerçekleri görmezlikten gelen duyarsızlığımız mı?
Aynı davranışın tam tersi erkek bir eşcinsele uysal anlamında"Kız gibi" veya aşağılamak anlamında"Karı Gibi"dendiğinde tepki gösterilmesi haklı bir davranış gibi zannedilse de dolaylı olarak burada da erkek cinsi dışındakileri sıfat olarak reddediş heteroseksizmi yeniden üretmiyor mu?Erkek eşcinsellerin toplumsal yapının ikinci sınıf olarak tanımladıkları cinslerle tanımlanıp,bundan rahatsız olmayarak sempatik davranmaları fazla mı fedakarlık sayılır?"İbne","Top" gibi kelimeleri de kullana-kullana sıradanlaştırmanın ötesinde hem heteroseksizmin eşcinselliği içselleştirmesini sağlasak,hem de kendimiz kendi gerçeğimizden utanmaktan kurtulsak,barışsak ve de barıştığımızı göstererek,eşcinselliğin bize baskı olarak geri dönmesinden kurtulmanın bir yolu yapamayız mı bunu?Kendi gerçeğimizden gizlenerek eşcinselliğin silah olarak kullanılmasına kendimiz sebep olmuyor muyuz?
İnternette chat programlarında nikimi "Top" olarak kullanmamdan eşcinsellerin tamamıma yakını rahatsız oluyorlardı kendilerini aşağılanmış hissederek.Heteroseksizm zaten vururken,içselleştirilmiş homofobilerine tutulan ayna kendi cinsleri tarafından yumruk yemiş hissi yaratıyordu veya dalga geçerek homofobikliklerini şaklabanlıkla sergilediklerinin farkında olmuyorlardı.
Eşcinseller kendilerini aşağılamış hissettiren terimlere bu kadar karşıyken heteroseksizmin kendilerine biçilen rollere seslerini çıkarmayarak içselleştirmeleri ve kendilerini o rollerden alamamaları çok büyük bir çelişki değil mi?"karı Gibi"erkek olmaya çalışacaksın,"Erkek Gibi"kız olmayaya çalışacaksın,birileri bunu homofobi şeklinde yansıtınca da rahatsız olacaksın.Homofobik olarak tanımlanınca "Ben içimden geldiği gibi davranıyorum,bunun içselleşip dışsallaşmakla bir alakası yok" diyeceksin.
Bir çok eşcinsel "Gay" olarak tanımlanmaktan memnunlar haklı olarak.Toplum da zaten aşağılamak istediği zaman "Top" veya "ibne"kelimesini kullanıyor.Bu da geçici veya iki yüzlü de olsa,küçücük de olsa bir anlamda saygı içerdiği için toplum tarafından kabul ediliş ve eşcinsellerle bir barış ifade edebilir.Eşcinsellere de açılmaları veya eşcinsellikleriyle daha barışık olmalarına bir katkı sağlayabilir cesaret vererek belki.Erkekliğin çok sert olduğu toplumlarda militarist bir yaklaşımdan daha iyi olduğu düşünülebilir maskeli yumuşak yaklaşımlar ama bu iyi niyetli yaklaşımlar eşcinselliğin tam olarak kabul edilebilmesi için yeterli bir mücadele şekli olabilir mi?Zaten heteroseksizmin istediği de kendi izin verdiği ölçüde iki yüzlü bir serbestlik değil mi?Verilen kadarla yetinmek,haddini bilmek!Sistemi tehdit etme noktasına gelmeden,başını ezebilecek kadar özgürlüğe izin vermek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder