EŞCİNSELLER NEDEN AÇIK KİMLİKLERİYLE YAŞAMALIDIR AÇILMALIDIRLAR?

EŞCİNSELLER NEDEN AÇIK KİMLİKLERİYLE YAŞAMALIDIR-EŞCİNSELLİKLERİNİ AÇIKLAMALIDIR-AÇILMALIDIRLAR?

Eşcinsellik ayıp bir şey değil ki. Heteroseksüeller nasıl kimlikleriyle gurur duyarak yaşıyorlarsa, bizim de kendimize ve çevremize dürüst olma hakkımız var diye düşünüyorum. Niye eşcinselliğimiz öğrenilecek korkusuyla yaşayalım ki? Niye heteroseksüeller kadar rahat, özgür olmayalım, hayatımızı içimizden geldiği gibi yaşamayalım? Zannediliyor ki eşcinseller, sadece politik amaçlı, sisteme tepki amaçlı görünür oluyorlar, haklarını savunuyorlar. Ne alaka? Elbette eşcinsel hakları diye bir gerçek var ve bunu-haklarını savunmak, elde etmek herkes kadar eşcinsellerin de hakkı ama eşcinsellerin gizlenmeden yaşamak istemelerinin en büyük sebebi, herkes kadar kendilerini özgürce gerçekleştirmektir. Heteroseksüeller de korkmasın; öyle görünürdeki eşcinsellere özenilerek falan eşcinsel olunmuyor. Eşcinselliğe karştılık lüzumsuz bir korku, gereksiz bir nefret ve tepki. Bu konuda akıl ve mantığa davet ediyorum herkesi.

AÇIK BİR EŞCİNSEL OLARAK YAŞAMANIN ZAMANI VE YERİ VAR MIDIR? 

Aslında bana göre yok. Eğer bilinçli bir eşciselsen, kendini savunabileceğin ve ifade edebileceğin için özgüvenli oluyorsun, bu da homofobiye karşı bir set oluşturuyor. Ama daha eşcinsellik meselesini kendi içinde halledememişsen, yani daha eşcinselliğinle hali hazırda barışamamışsan, dolayısıyla bu konuda bilinçli de değilsin ki eşcinsellik meselesini kendi içinde halledememişsin veya bilinçsizliğin ve dolayısıyla donanımsızlığın getirdiği özgüvensizlik dışında yapısal olarak da özgüvensiz biriysen, homofobiye karşı kendini savunamayabileceğin için, senin için açılma zamanı veya yeri, açılıp açılmamak önem teşkil edebilir. Tabi unutulmamalıdır ki, özgüvenli ve açık bir eşcinselin özgürlük seviyesiyle, kapalı-açılmamış bir eşcinselin eşcinselliğini yaşaması çok farklı olacaktır. Açık eşcinsellerin direkt saldırılar dışında yaşamları çok rahattır; çünkü iç huzurları vardır. En azından evlerine çekilince onları rahatsız edecek bir şey kalmaz. Ama kapalı eşcinseller hem dışarıda rahat değillerdir, hem de iç dünyalarında. Çünkü dışarıda da bir şekilde ele verirler kendilerini, üstelik bir de kendilerini savunamazlar; şiddete maruz kalırlar, her türlü homofobik ayrımcılığa da. 

BEN NE Mİ TAVSİYE EDİYORUM?

Açılın derim. Çünkü bu hayat, bizim hayatımız. Açılmayınca, açık eşcinsel olmayınca daha rahat, daha özgür, daha güvenli ve daha huzurlu bir hayatımız olmayacak ki. Açık bir eşcinsel olunca en azından, kimin ne olduğunu, neyin nereden geleceğini bilmiş oluruz ve ona göre davranırız-önlem alırız. Samimiyetsiz dostluklarla, öğrenilecek korkusuyla gizli saklı ilişkilerle nereye kadar? Tabi herkes gene de kendisi bilir. Çünkü her insanın psikolojisi farklıdır ve kaldırabileceği ölçüde davranmalıdır. Bazıları isyanı sever, bazıları gizli bir şekilde mümkün mertebede yaşar hayatını ve bu, onu mutlu ediyorsa da kim karışabilir ki gizli yaşamasına? 

Ama gözlemlediğim kadarıyla, gizli eşcinsel olmaktan hiçbir eşcinsele fayda gelmemiştir. Belki bu sayede eşcinselliği ifşa olmamış olabilir ama en başta heteroseksüel bir evliliğe, heteroseksüel bir yaşama mahkum kalmıştır. Aman ailem öğrenmesin, aman patronum veya iş arkadaşlarım öğrenmesin, çevrem duyarsa vesaire, beni dışlar psikolojisi ise cabası! 

Şu gerçek unutulmamalıdır ki, açık bir eşcinsel olursanız önce kendinize olan saygınızı-öz saygınızı kaybetmemiş oluyorsunuz, çevreniz en başta eşcinselliğinizden dolayı saygı duymasa da, zamanla o saygıyı kazanma şansınız da doğuyor. Ama yıllarca gizli olarak yaşayan eşcinseller bir gün eşcinsellikleri öğrenilince, damdan düşmüş birine dönüyorlar ve kendilerini toparlama ve ifade etme şansları, kabul ettirme şansları kalmıyor.