Eşcinselsen askerlik yapamazsın diye bir kural var. Hatta askerlik yapmak istemeyen eşcinseller de bu kuraldan fırsat belleyip çürüğe çıkarlar. Bir anlamda heteroseksizmin kendilerine çürük bakış açısını onaylarlar. Ben militarizme karşıyım sevgi ve konuşarak savaşmadan bütün sorunların halledilebileceğine inanan biri olarak ama içinde yaşadığımız sistematik koşullar bizi bu yaşam koşullarına zorluyorsa ve sosyal yaamın dışında kalamıyorsak, bazı şeyleri de yapmak kaçınılmaz olabiliyor. Aslında eşcinsellerin men edildiği yerleri, bize uymuyor diye kaçış fırsatı olarak değerlendirmek yerine, eşcinselliğin normalliğini ve eşcinsellerin heteroseksüellerden eksik bir taraflarının olmadığını göstermek için kullanmak eşcinsellerin yaraına olmaz mı? Nasıl heteroseksüllerin heteroseksist toplumun bir parçası olan erkekliklerini ispat etmek için askerlik olmazsa olmaz bir onur meselesiyse, eşcinsellerin de çürük ve eksik olmadığını, o toplumda varolabilecek bir kapasiteye sahip olduklarını göstermek için bir mesele olabilir. Heteroseksizmin kalelerini içten fethetmek, homofobiyi yıkmak için daha etkili olmaz mı? Gerçekten karı gibi eşcinsellikle kendimizi yerin dibine batırmaktan başka hiçbir şey yapamayız. BURASDA CİNSİYETÖİ BİR DİL YOK, SADECE EŞCİNSELLERİN İÇSELLEŞTİRDİKLERİ TOPLUMSAL CİNİSYETÇİ YAPIYI ELEŞTİRMEK VARDIR! Cinsiyet kimliği toplumsal ve öğrenilmiş bir şeydir. Oysa biyolojik cinsiyetimiz ister erkek eşcinsel olsun, ister kadın eşcinsel olsun, bizim kendimizi vareden en büyük gücümüz; bunu niye fırsat olarak değerlendirmeyiz ki? Cinsel yönelimleriyle barışamayan eşcinsellerimiz doğalarından(bedenlerinden) feragat ederek heteroseksizme yamanmaya çalışırken, aslında kendilerini kabul etmeyen ve yok etmek isteyen sistemi kendilerine karşı kışkırttıklarının farkında değiller. Herkes kendisi olarak kendini ifade etse, kabul edilmeseler bile doğal gerçekleri tescil edilmiş olacak böylece. Ama insan kendinden İşte eşcinsellerin askerlikten kaçması da, kendilerinin tam olmadıklarının kabulü anlamına geliyor bence. Eğer bencil dünyada eşcinsllerin sevgi dili anlaşılmak istenmiyorsa, ana caddedeki Onur Yürüyüşü ile varolamayız. Hani amacımız sistemin bütün birimlerini ele geçirmekti. Hayal ettiğimiz barışçıl bir dünyada varolmaya çalışmak ütopik kaçar şu aşamada; şu anda askerlik var ise, askerlik yaparak ancak varolabiliriz! Bize yumruk atanasisteme çiçek uzatarak ancak salak yerine koyuluruz. O yüzden bütün toplar askere! Eğer erkeklik makbule geçiyorsa, o erkek sistemin içinde kendimizce-doğamıza uygun-içimizden geldiği gibi varolmamız, bizim ne kadar gerçek ve cesur olduğumuzun bir ifadesi olur!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder