Dünyanın en buğulu, en hüzünlü seslerinden biri olan bir sanatçıya niye bu kadar hasret kamıştık acaba?
İzel duygusal, hassas bir kız...
Bu anlamda dışa yansımalarını çok gördük; bir ara saçlarını sıfıra vurdurmaya kadar götürdü işi.
90'larda, 2000'lerde popun en büyük kraliçesiydi.
Sonra ne oldu?
Müzikal anlayışı tüccar zihniyetlilerle ters düşünce, yaptığı sözleşmeler aleyhine kullanıldı ve bu sözleşmeler yüzünden ne bağlı bulunduğu şirkete albüm yaptırtıldı, ne de başka bir şirketten albüm çıkarabildi.
Bekledi, bekledi, bekletildi açıkçası...
Oysa bu ses bize geçen sürede 2-3 albüm daha yapabilirdi. O yüzden önüne engel çıkaranları hiçbir zaman affetmeyeceğim.
Kimler olduğunu biliyorsunuz aslında; önceden bağlı bulunduğu müzik şirketi ve ...
İzel dinlemek bir ayrıcalıktır...
O kadar derinlere işlerki sesi ve yorumu...
İzel ile müzikal anlamda çalışmamak da bir kayıptır, sıkı bir İzel dinleyicisi olmamak da...
70-80'lerden sonraki bir numaralı ses, yorumcu ve sanatçı, vokaldir benim için; geçilmesi de söz konusu bile olamaz.
Son albümü de beklemediğim bir şekilde süper olmuş; dinle dinle bıkmıyorsun, dinledikçe daha çok seviyorsun. Beklediğimize değmiş.
İNSANIN YENİ ALBÜM NE ZAMAN DİYESİ GELİYOR. E HAKKIMIZ; BIRAKMAYIZ ARTIK BUNDNA SONRA; EN FAZLA 2 YIL GEÇSİN ARADAN!
İyi ki varsın, iyi ki şarkıcısın ve iyi ki bizi o müzikli dünyaya götürüyor, duygularımızı iyileştiriyorsun.
Seni sevmek az kalır, senin için ölünür biliyor musun?
KalbindEN öpüyorum..!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder