3 Kasım 2017 Cuma

Cinsel istismar nedir ve nerede başlar? Ve ben!


Cinsel istismar 18 yaşından küçüklere yönelik yalnız tecavüzü değil bedensel teması içeren her türlü cinsel hareketi kapsayan bir suçtur.

Cinsel istismar suçu 18 yaşın altında tüm çocukları kapsamakla birlikte çocukların yaşı dikkate alınıyor. Türk Ceza Kanunu’nun 103’üncü maddesinde çocuklar arasında ’15 yaşını tamamlamış olması’ ve ’15 yaşından küçük olması’na göre bir ayrım yapılıyor.

15 yaşını doldurmuş çocuk açısından kanun çocuğa biraz daha yetişkinlere benzer bir şekilde yaklaşıyor ve cinsel hareket sırasında cebir, tehdit, hile gibi iradesini ortadan kaldıracak araçlara başvurulmasını arıyor.
Eğer çocuk 15 yaşını doldurduğunda cinsel bir davranışı kavrayabilecek ve rıza verecek olgunlukta değilse, kanun bu çocuğa karşı ayrıca cebir, tehdit, hile gibi hareketlerin bulunmasını aramıyor.

15 yaşın altındaki çocuklar için kanun, herhangi bir cinsel davranışı cebir, tehdit, hile gibi araçlara başvurmasını aramadan cinsel istismar olarak kabul ediyor. 15 yaş sınırının nedeni çocukların psikolojik gelişiminin dikkate alınması.

Bunları baz aldığımda...
Şimdi ben çocuk yaşlarımı, hatta ilkokul öncesi dönemimi düşünüyorum da... Hemcinsimden hoşlandığımın farkındayım o dönem bunun adını eşcinsellik olarak koyamasam da. Hemcinslerimle çocukça oyunlar oynuyor, karı-koca rollerinde kadın rolleirni seçiyordum. Çok iyi hatırlıyorum... Ortaokul 1. sınıf... Artık erkeklerden hoşlandığım konusunda hiçbir şüphem yok. Yıl 1980 ve deli gibi beğendiğim erkeklerle beraber olmak istiyorum. 1969 doğumluyum... Varın yaşımı siz hesaplayın. Hep erkeklerin kasıklarında bakışlarım. Hep erkekleirn penisini görmek istiyorum, çok merak ediyorum ve onlarla sevişmek istiyorum. Bilmiyorum cinsel ilişkiye girmek isteyip istemediğimi. Belki gerçek anlamda bir anal birleşme olsaydı o dönemler, psikolojik olarak olumsuz etkilenir miydim bilmiyorum. Belki sadece sürtünme şeklinde bir ilişkim olurdu. Hayallerimi erkek dizi ve film oyuncuları süslüyordu. Onları düşünerek mastürbasyon yapıyordum. Başıma hiç taciz, tecavüz tarzı şeyler gelmedi 18 yaş öncesi. Gerçek anlamda ilk cinsel ilişkimi aktif ve pasif olarak ilk 1988 yılında yaşadım. Yani 18 yaşımı doldurmuştum. Hiç öyle pişmanlıklarım falan olmadı. Kendimi çok iyi hissettim. Sanki tamamlanmış gibi oldum.

Bütün bunları niye anlattım. Son dönemlerde gazetelerde cinsel istismara dair çok haber okuyoruz. Konuya dair yorumum, ancak uzmanların ifadeleri ve benim hissettiklerim doğrultusunda olabilir. Ve cinsel istismarı yaşamadığım için de psikolojik olarak etkilerini mağduriyet yansımaları dışında kestiremiyorum. Çünkü hayatta psikolojik dengemi bozacak bir olay yaşamadım veya çabuk atlatan bir yapıya sahibim. Ne bileyim çok şiddetli şiddetli şiddetler yaşadım, ölüm tehlikeleri atlattım, vesaire ama gene de yaşamak her şeyden üstün geldi bana.

Cinsel olarak zorla benimle olanlar oldu istemediğim halde ama ben bunları tecavüz olarak adlandırmak istemedim. Çünkü 18 yaşın üzerindeydim ve o ortamlarda kendim bile isteye bulundum. Yani şöyle... Sevişmek istiyor ama cinsel ilişkiyi hararetle istemiyordum her seferinde ama karşı taraf bunu istiyordu ve hayır diyince de zor kullananlar oldu ne yalan söyleyeyim. Ama şu bir gerçek; rıza dışı güzel olmuyor. Ama... Eşcinselliğe bakış açısı, medeni olmayan insanlarla karşılaşmak falan... Eşcinsel olunca zaten cinsel bir nesne gibi görülüyorsun ve her önüne gelenle yatan kişi zannediliyor eşcnseller.

Rıza dışı cinsel ilişkilerimi, yani beni zorlayarak ilişki kuranları ve o anları unuttum gittim. Ama marzu kaldığım şiddetleri asla unutmadım, unutamıyorum. O kişiler şu anda ölseler hiç üzülmem. Yasalar o kişileri öldürsün! Ama yasalar o kişilere cezasını bile vermedi şikayetçi olduğum halde.

Konu açılmışken... Eşcinselleri sapık olarak falan görüyorlar ya insanların kendilerini bizden korumaları gereken. Ayol biz karşı tarafın rızası olmadan ilişkiye girebilir miyiz hiç? Ancak kurban olabiliriz. Akıl var, mantık var; ben nasıl zorlayabilirim birisini cinsel ilişkiye? Hem korkarım, hem buna gücüm yetmez. Belki de kendimle barışık olduğum için yeterince tatmin olabileceğim cinsel gerçekleştirme yaşadığımdan suç sayılabilecek yollara ihtiyacım kalmamış olabilir mi? Bilmiyorum, bilmiyorum... Hissettikleirm bunlar...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder