 |
| Ben eşcinsel olduğum bilinmeden önceyle, öğrenilditen sonra farklı Halil mi oluyorum: HAYIR ama siz değişiyorsunuz işte. |
Neden eşcinsel olduğumu öğrenince sanki vebalıymışım gibi uzaklaşıyorsunuz ki?
Siz eşcinselliğin ne olduğunu biliyor musunuz? Hayır!
Sadece lanetlilermiş gibi uzak durulmasına şartlanmış beyinleriniz.
Oysa eşcinsellikten kime ne zarar gelmiş ki?
Heteroseksüel karşı cinsi sever, eşcinsel kendi cinsini...
Eşcinsellik sevmektir, sevişmektir; o kadar.
Başka bir bahane aramayın korkularınıza, nefretinize; homofobinize.
Nefret güzel bir şey midir?
Peki neden nefret ettiğinizi bile bilmeden, neden nefret ediyorsunuz eşcinsellikten?
Neden farklılıkları tanımak için çaba sarf etmiyorsunuz?
Bu sizin cahilliğiniz, sizin yetersizliğiniz ama insan olmak için duyarlı olmak gerekir...
Neden karşınızdakini anlamaya çalışmıyorsunuz, neden kendinizi ötekileştirdiklerinizin yerine koymaya çalışmıyorsunuz?
Özgüveniniz mi yok gerçeklerle yüzleşmeye?
Adaletin yanında durursanız yalnız kalmaktan mı korkuyorrsunuz?
Öyleyse insanlığınızı sorgulamaya davet ediyorum sizi.
Belki eşcinsellikten bu derecede kaçmayacaksınız ama erkek egemen toplumda sanırım utanmanıza sebep oluyor bu durum.
Çünkü erkeklik karşı cinse dairdir ve eşcinsellik erkekliğin en antisidir.
Erkeklik eşcinsellikle yan yana durursa erkekliğiniz lekelenebilir(!), sizinle dalga geçebilirler değil mi?
Erkek egemen dünyada varoluş erkeklik üzerine kuruludur, helal getiremezsiniz ona değil mi; yoksa insan içine çıkamazsınız. Çünkü erkeklik onur, gururu meselesidir. Erkekliği kadın erkek herkes muhafaza etmelidir. Çünkü dünya erkekMİŞ!
Erkek görünmek zorundasınız mahçup olmamak için, insanca değil!
Bize dayatılan değerler iktidarsaldır ve bunun için diğerleri, ötekiler, eşcinseller bir çırpıda gözden çıkartılabilir.
Erkeklik dışında kalan eşcinsel gibilerin değersizliği içselleştirilmiştir ve onlar için vicdanlar rafa kalkmıştır. Olasılık dahilindedir onların başına gelen ayrımcılık, aşağılama, dışlama, nefret, cinayet vesaire...
Evet, gerçekten eşcinseller bu nefret yüzünden gönül rahatlığıyla öldürülmektedir ama adına nefret cinayeti bile denmemektedir.
Eşcinselliğe göz göre göre sırtını dönmektedir insanlık!
Eşcinsellikten utananların, onlara sırtını dönenlerin, onlara karşı duyarsız kalanların da payı vardır homofobide, eşcinsellerin başlarına gelenlerde.
Homofobi niye var; eşcinsel karşıtlığından, eşcinselliği doğanın gerçeği olarak görmemekten, onları hayatın dışında bırakmaktan.
Eğer bir insana eşcinsel diye sırtımızı dönüyorsanız, ondan uzaklaşıyorsanız, cinayete kadar uzanan nefrette sizin de payınız vardır.
Yapmayın arkadaşlar; insanlık bu mu, eşcinsellik ne yaptı, ne yapıyor, ne yapacak size?
Bilmiyorsunuz bile eşcinselliğin sizi bir şey yapıp yapmadığını, yapamayacağını..?
Ayıp demişler, günah demişler, ahlaksızlık demişler, sapıklık demişler, üremeye ters demişler, aids'e sebep oluyor demişler, erkek adam erkek gibi olur demişler, demişler de demişler..; gerçek mi, değil mi demeden de sizde bunlara inanıyorsunuz işte.
Aslında homofobik olanlar toplumsal baskı sebebiyle de olsa öncelikle ne olduklarını, kim olduklarını sergiliyorlar eşcinselleri yok saymaya çalışırlarken.
Şimdi sevgiye sırtını dönenleri alkışlamak mı gerekiyor, cahilliği alkışlamak mı gerekiyor..?
Evet eşcinsellik sevgidir ve bundan nefret etmenin cahillikten başka bir açıklaması yoktur.
Eşcinsel nefrete dayanaklarınız da cahilce, bunun farkında değil misiniz?
Hayata gerçekçi ve doğal gözlerle bakılmadığı sürece sevgi değil, nefret olmaya devam edecek,
bu yüzden de eşitsizlik, adaletsizlik, haksızlık, ayrımcılık, kavgalar, huzursuzluklar olmaya devam edecektir.
Dediklerimi anlayabiliyor musunuz bilmiyorum...
Tabi bize dayatılan cinsiyetçi bir erkek sistem var ve bunu çocukluğumuzdan itibaren içselleştiriyoruz ve bundan kendimizi soyutlamamız, ötekileştirilen eşcinsellerin bile erkeklik ve kadınlık üzerinden varolmaya çalıştıklarını düşündüğümüzde o kadar kolay olmayacaktır elbet ama insanlık adına insanlık dışı şeyleri aşmak için çaba sarf etmek bir insanlık görevi olmalıdır.
İster eşcinsel olalım, ister heteroseksüel olalım; erkek veya kadın olarak değil de insan olarak varolalım, heteroseksistçe değil, doğal olarak varolalım, en azından varolmaya çalışalım.
Heteroseksist dünyada erkek olarak varolmak işlerimizi kolaylaştıracaktır ama bu bizi insanlıktan uzaklaştıracaktır.
Evet, homofobi insanlık dışı bir şeydir.
Toplumsal homofobi, eşcinsellerin kendisiyle barışmasını da engellemektedir...
Bu da eşcinsellerin de kendilerinden nefret etmelerine sebep olmaktadır, bu da dışarıdaki homofobiyi de beslemektedir, büyütmektedir.
Hal böyle olunca eşcinsellik görünür olamamaktadır...
Eşcinselilk homofobiden dolayı görünür olamayınca, eşcinseller hayatın içine karışamamakta, bu da eşcinselliğe olan mesafeyi arttırmaktadır.
Hayatın içinde olmayan bir cinsel yönelim olan eşcinselliğe de önyargılar artmakta, pekişmektedir bu yüzden.
Ne yapmakk gerekiyor, homofobiyialt etmek için?
İş eşcinsellere düşmektedir.
Homofobiye rağmen görünür olmalıyız, hayatın içine karışmalıyız.
Bakınız ben Halil olarak hayatın içinde varım tüm engellere rağmen. Bunun yanına eşcinselliğimi de ekliyorum.
Biliyorum eşcinselliğim içten içe de olsa kabul edilmiyor olabilir ama diğer taraflarımla var ola ola eşcinselliğimize de alışıyor insanlar, alışacaktır bir gün mutlaka.
Eşcinselliğime mesafe koyanlara alınmıyor muyum; alınmaz mıyım hiç; benim de duygularım var, ben de insanım, hatta daha duygusalım ayrımcılıklardan dolayı ama daha güçlü olmak zorunda olduğumu biliyorum.
O yüzden hiç kimseye alınıyormuş, üzülüyormuş gibi yapmıyorum; umursamıyormuşum gibi yapıyorum. "Sen bana değer vermezsen, sen de benim gözümde sıfırsın" numarası yapıyorum. Çünkü ben güçlüyüm, güçlü olmak zorundayım.
Yooo, ağır gelmiyor güçlü olmaya çalışmak; psikolojik olarak formda olmamı sağlıyor, birikmiş duygusallıklarımı da sporla atıyorum, meşgalelerimle atıyorum, yeri geliyor gizli gizli ağlıyorum...
Sonuçta insanız..!
Şaka şaka, son dönemlerde homofobi gözyaşı falan döktürmedi bana, döktüremez de!
Ama yaşamak istiyorsak pes etmemeliyiz, evrene şükretmeliyiz nefes almamızı bile sağladığı için, engelleri de kendimizi geliştirmek-güçlendirmek için bir fırsat olarak düşünmeliyiz.
Çünkü hayatta sadece homofobi yok, başka insanlık dışı şeyler de var...
Hayvanlar katledilirken falan homofobinin lafı mı olur ayol?!
Aslında homofobi bizim insanlığımızı da sorgulamamız için bir fırsat!
Homofobi olmasaydı belki ben bu kadar insancıl olmayacaktım, bu kadar duyarlı olmayacaktım..!
En önemlisi bu kadar mücadeleci olmayacaktım BELKİ!
Çünkü hayata asılmamı sağlıyor homofobik engeller, beni şivşikliyor.
Homofobiden korkmak yerine, onu bilgisayar oyununda gibi yiyerek yok etmemiz gereken bir canavar olarak düşünürsek, bu işimizi daha da kolaylaştırır.
Homofobi niye var biliyor musunuz daha çok; biz eşcinseller korktuğumuz için.
Ben korkmuyorum, homofobi benden tırsıyor.
Ben korkak biri olsaydım mahallemde bile barınamazdım.
Şimdi diyorlarmış ki, "O kavgacı, uzak durun ondan!"
Kavgacı değilim oysa, sadece haksızlıklara gelemiyorum ve doğal olarak kendimi savunuyorum.
Herkes eşcinselliğini savunsa, homofobinin esamesi bile okunmaz.
Bizi, biz eşcinselleri korkak belledikleri için sindirmeye çalışıyorlar, haklarımız o yüzden gasp edilmiş durumda şu an.
Devlet bizim korkaklığımız yüzünden homofobinin kılıcını çalıyor.
Homofobi bizim, homofobiye dayanak gösterilen gerekçelere pirim vermemiz yüzünden var.
Biz cinsiyetçi olursak, biz eşcinselliğimizle tam olarak barışamazsak, homofobinin olması kaçınılmaz olacaktır elbet.
Homofobiklere son bir şey daha söylemek istiyorum...
Bir insana eşcinsel olduğunu bilmeden önce normal davranıp, eşcinsel olduğunu öğrendikten sonra anormal davranmak sizin anormalliğinizdir. Çünkü o kişi gene aynı kişidir. Ama sizin nefretiniz ve korkularınız depreşmiştir, sizin insanlık dışılığınız gün yüzüne çıkmıştır!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder