“Eşcinselim, 17 yaşındayım ve bu mektup ilkel bir toplumda, böyle doğmama rağmen beni kabul etmeyen bir dünyada intihara son alternatifim. Herkes heteroseksüel doğacak kadar şanslı değil. Daha az ayrımcılık, daha fazla anlayış ya da Hristiyan desteği olsaydı, insanlar nefret etmekten vazgeçerlerdi.”
Yukarıdaki sözler İtalya'da eşcinsel olduğu için, homofobiden dolayı intihar etmeyi düşünen bir gence ait. Ne tesadüftür ki, bu sabah ben de uyandığımda, "Eşcinsellere yapılan adaletsizliklere karşı böyle bir yol denesem nasıl sonuç verir?" diye aklımdan geçirmiştim. Düşünebiliyor musunuz, sabah yatağından kalkan bir eşcinsel güne huzur içinde uyanamıyor. Oysa her eşcinselin güne mutlu bir şekilde uyanma hakkı vardır, olmalıdır. Tabiki homofobiye karşı intihar etmem söz konusu bile olamaz. Sadece kendi içimde senaryo yazıp, oluşabilecek tepkileri heteroseksist bir dünyaya göre tespit etmeye çalıştım. Bütün eşcinseller intihar etse, heteroseksist dünya şükür duasına çıkar. İntiharla-mintiharla eşcinsel düşmanlarını sevindirmenin hiçbir alemi yok. Arkamızdan, "Hastalar bunalıma girip infilak etmiş" diye gülerler bir de.
Zaten homofobik dünya eşcinsellere karşı değil ki, eşcinselliğe karşı. Onlara göre istedikten sonra herkes heteroseksüel olabilir. Eşcinsellik bir sapma, hastalık hali. Kendini bu ahlaksızlıktan koruduğun sürece onların dünyasına kabul edilirsin.
Uzatmaya gerek yok. Eğer eşcinseller olarak huzura kavuşmak istiyorsak, heteroseksist dünyada varolarak değil de, eşcinsel dünyamızı kurarak varolabiliriz. Heteroseksist dünyanın eşcinselliği kabul edeceğine ben asla ihtimal vermiyorum. Zaten eşcinsellerin varoluşu niye heteroseksistlerin elinde olsun ki? Eşcinsellerin de heteroseksüeller kadar eşit varolma, eşit yaşama hakkı var. Sadece eşcinseller bunu kullanmak istemiyorlar. Evet, kullanamıyorlar değil, kullanmıyorlar. Kaç eşcinsel bunu kullanmak istedi de engellerle karşılaştı? Eşcinseller, eşcinsel karşıtlığına bakıyor, korkarak kendi kendine karar veriyor. Tabi bireysel olarak varoluşlar engellerle karşılaşacaktır ama bütün eşcinseller varolmaya çalışsalar, bu çabanın toplumsal varoluşa dönüşmemesi için hiçbir neden yok. Güçler eşitlenince, heteroseksist dünyanın eşcinselliğe karşı çıkması aklının ucundan bile geçmez. Geçse de kaç yazar? Hatta kendi kimliğinin arkasında durduktan sonra dünyada tek eşcinsel olsan bile ne yapabilir ki heteroseksit dünya? Şu anda bana ne yapabilir heteroseksist dünya? Çok olsa bir araya gelip linç ederler. Bu mu beni kendimden vazgeçirtecek? Gerçi bunu da yapmaları söz konusu bile olamaz. Senin iyi dilinden anlamıyorlarsa, mutalaka onların anlayacağı dilden konuşacaksın. Öyle intiharlarla, pes ederek, teslim olarak, kendine acındırarak heteroseksist dünya iflah olmaz. Sadece kendine ve haklarına sahip çıkacaksın. Tek yol bu. Eşcinselsen, eşcinsel olarak yaşa, eşcinsel dünyanı kur. Bu kadar basit. Ben öyle yapıyorum ama çoğalamıyorum işte. Dün bir eşcinselle karşılaştım. Gene aynı teranelerde; "Burası Türkiye, senin dediğin gibi bir dünya mümkün değil, ne yaparsan yap gizli yap, ne olursan ol, ama gizli ol..." Bu kafayla gidersen intihar da ettirirler, katlederler de.
İtalyan eşcinsel gencin dediği gibi, son seçenek intihar değildir. Tek seçenek, kendinle barışıp hak mücadelesi vermektir. Dünyada lüzumsuz bunca savaş yapılırken, insan kendi varoluşu için mücadele etmez mi? "Kendin" diyorum, başkası için değil.
Ayrıca dünyaya heteroseksüel olarak gelmek şans, eşcinsel olarak gelmek şanssızlık değildir. Ne olarak gelirsen gel, bu dünyaya gelmek bir şanstır. O şansı kullanıp kullanmamak senin elindedir. Korkak korkak durursan, açlar elindeki dürümü alacaktır tabi. Heteroseksüellerin egemenliklerinin tek sebebi de bu aç gözlülükleri, kurnazlıklarıdır. Eşcinsel olarak benim sevme sevişme şeklimden başka ne farkları ve üstünlükleri varki heteroseksüellerin? Bana göre bu dünyaya heteroseksüel gelmek şanssızlık daha. Çünkü kendisininkinden başka bir cinsel yönelime düşman olabilecek kadar insafsızlık sergilemiyor mu heteroseksüeller? İnsaflı olasalardı homofobi olmazdı. Sorsan hiçbiri de eşcinselliğe karşı değildir. Eşcinsellerin yaşadığı homofobiyi kim yaratıyor peki?
Muhafazakar, dindar, heteroseksist dünyadan yardım beklemekten vazgeçip, dünyanın eşcinsel tarafını hayata geçirmekten başka hiçbir seçeneğimiz yok.
İtalyan gencin intihar mektubunun, parlemontaya davet edilmesini sağlamasının benim için hiçbir değeri yok. Çünkü olmayacak duaya amin demeyelim. En demokrat toplumlarda dahi, eşcinseller kendilerine ve haklarına sahip çıkmadıkları sürece, taşıma suyuyla değirmen dönmeyecektir. Birkaç duyarlı heteroseksüelin vicdanının rahatsız olmasıyla homofobi sorunu halledilmez. Kendimizi kandırmayalım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder