Zaman öyle veya böyle geçiyor.Neden bize geçirmesine izin vererek geçsin ki.Neden biz zamanı şekillendirmeyelim ki.Heteroseksistlerden daha fazla hakkımız varken tabiatın dokusunu bozmayıp,ona uygun yaşadığımız için.Biz kim miyiz?İçimizden geldiği gibi yaşamak isteyen heteroseksist olmayanlar.
"Öyle Bir Geçer Zaman ki" disizindeki Mete karakteri kadar cesur olabilseydik keşke.Keşke yaş,konum farkı gözetmeksizin şekilisiz,şemalsiz sevebilseydik,aşık olabilseydik.Aşkın kuralının-kanunun olmadığını öğrenebilseydik.Aşkın sevgi temelli olduğunu görebilecek kadar gönül gözümüz açık olsaydı.
Aylin kadar geçmişini bilmediğimiz,geleceğini öğrenme ihtiyacı hissetmediğimiz babamız yaşında da olsa birine aşık olabilseydik.
Keşke Berrin kadar devrimci diye korktuğumuz kişilere insan,hatta insanlığı düşünen insanlar oldukları için daha bir aşık olabilseydik hiç tereddüt yaşamadan.
Keşke babamız carolinlere aşık olabilseydi sadece onu hak ettiği,annemiz ona fazla geldiği için.
Annemiz keşke heteroseksizmin kölesi olmasaydı,osmanların kafaları karışmasaydı bu heteroseksizmin dayatmalarının şekillendirdiği bireylerin toplumsallaşmasından.Özür dilemek zorunda kalmasaydı öğrendikleri yüzünden sevdikleri için anneler.Sevdikleri haklı davaları adına heteroseksist düzene mecbur kalmayıp ayak diremelerinde arkalarında görebilselerdi annelerini daha güçlü olabilmek için,heteroseksizmin fırsatçılığına dur diyebilmeleri için,tekrar tekrar yaşamdan umutlarını kesmemeleri açin.
"Adalet yerini buldu" dedi Mete.Adalet heteroseksizmin adaletinden başka bir şey değil ki.Bana mı sordular adaleti düzenlerlerken,bize mi sordular.Çoğunluk demek herkes mi demek.
Keşke Aylin kadar da cesur olup heteroseksizmin suratına kapıyı kapatıp,kendimizi düşünüp çekip gidebilseydik.Heteroseksizm bize bir şey verebilmek için var değil ki,o da kendisi olabilme derdin de,o da kendisini güçlendirmek için av peşinde.Bir kere heteroseksizme duygusal davranırsan,elini verip beynini kaptırır,alışkanlık haline getirirsin bu sistemi.
Heteroseksizmin bir lokma ekmekten başka verdiği bir şey mi var?O da kendisinin olsun.Heteroseksist olmayanlar da başka bir dünya kurar,ekmeğini orada kazanır.
Sevdiklerimin üzülmesine,üzülmek yerine,onlara gerçekleri anlatıp üzülmemelerini sağlasak dünya daha yaşanılır olurdu.
Bu dünyayı heteroseksizme bırakacağımıza özgür bireylere bıraksak her şey daha kolay ve kısa sürede hallolur.
Özgürlüğün ve bireyselliğin şerefine!Yaşamın şerefine!Yaşamanın şerefine!
Hayal kırıklıklarına rağmen hayat demeye değer,denemek için vardır,bize dayatılanları yaşamak adına yaşadığımızı zannederek değil.Denemeyip pişman olmaktansa,"olmadı" der,unutur gideriz,unutulur da.Çünkü olmayacakmış ki,o yüzden olmamıştır ama cesaretimiz pekişmiştir en azından.Oysa uhde iyileşmez bir yaradır insanın içinde.Yaşamak denemektir,deneye-deneye yaşarız,denemeyerek yaşamayız,yaşatmazlar da.Yaşamak isteyenler deneyerek yaşarlar.
Kaybettiklerimiz kazanacaklarımızın teminatıdır yaşamı yeniden kazanma fırsatı olarak değerlendirebilirsek eğer.Çünkü hayat tek bir el oyundan ibaret değildir.Belki kazanmışızdır ama farkında değilizdir.Kolay yol olarak kollarını sonuna kadar açmış bizi bekleyen heteroseksizme dönersek asıl o zaman kaybetmiş oluruz.
Adalet yerini bulmaz,buldurulur.
Heteroseksizm beni kabul etmiyor diye yolumdan dönecek değilim ya.Ben heteroseksizmi reddediyorum asıl.
Kendi önününden başka bir şeyi görmeyen heteroseksizme güzellikle laf anlamak bile zahmettir.
Herkesin anlayacağı dilden konuşmak çözümün tek yoludur.
Heteroseksizm vicdansızdır,adaletsizdir çünkü.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder