İlk defa

İnsanlık,emniyet,yargı eşcinseller için ölmüştür.O an umutlarını da kefenleyip kaçıp kurtulmak en iyi yoldur tek çare olduğu için.

Yeni tanışmışlardı.İkisi de evliydiler.Birisi toplumsal yaşama kendisini gönülsüz teslim etmiş ama eşcinselliğiyle barışmış,diğeri topluma esir olmaktan başka bir seçeneği aklının ucundan bile geçiremeyen ama kendini gerçekleştirmenin başka bir yolu olmadığı için heteroseksizmin fiziksel fonksiyonel eksikliklerinin eşcinselliğe sebep olduğuna dair önyargılı bakış açısını besleyen iktidarsızlığının verdiği çaresizlikle bedensel olarak da teslim olan eşcinselliğin farklı seviyelerinde eşcinselleriydiler.İktidarsız olan "ilk defa gerçekleştiriyorum bunu" dedi.Diğeri de "ayrıcalıklı olduğumun farkındayım" dedi bu yalanı bilmezlikten gelerek,erkekliğe aidiyeti içselleştirse de çaresizleri teslim almanın bir sakıncasının olmadığını öğrendiği için.

Ne kadar aşinayız değil mi bu sahneye,belki kendimizin bile başvurduğu,heteroseksizmin makbule geçen yalanına.

Heteroseksist toplumlarda "İlk defa" beraberlik yaşamış olunca sanki daha temiz,daha değerli oluruz.Olunuyor da ama.Çünkü heteroseksizme göre el değmemişlik kirlenmemişlik,namus demektir,erdem demektir kendini bastırdığın,tuttuğun,yaşamadığın,tatmin etmediğin,gerçekleştirmediğin sürece,geleneklerine,manevi değerlerine,ahlakına saygı gösterdiğin,büyülerinin,çevrenin,tanıdıklarının başını öne eğdirmediğin için.Onlar yaşamamışlardır,senin de yaşamaman veya sunulan kadarla idare etmen özgüvenini daha yüksek tutacaktır ne kadar toplumsal değerlerle kendin arasında nedenini bile sorgulamaktan çekindiğin çatışmaya mahkum olsanda.

Hele bu çatışmanın sebebi heteroseksizmin asla kabul etmediği farklılığın en ötekisi cinsel yöneliminin kendine olmasıysa, toplumsal var oluşun ve can güvenliğin için her defasında "ilk" olmak zorundadır,işin bittikten sonra da "son" olmak zorundadır.Ama ne ilktir,ne de son olacaktır.Bu yalan bilmezlikten gelinen,kendisine küs eşcinsellerin toplumla beraber kendi-kendilerini korudukları,psikolojilerini rahatlattıkları bir içsel ve dışsal sözel maskedir beden dilinin yalan söyleyemediği.

"İlk defa" söylemi kendinden,eşcinselliğinden kaçıştır kendine bile itiraf etmekte zorlandığın.Eşcinsel olarak tanımlanmak veya kendini eşcinsel olarak hissetmek yerine,ihtiyacın olunca kendini tatmin etmek ve yaşadığın yerde "kılıfını" çıkarıp çöpe atarcasına oradan uzaklaşmak en kolayı,en olağan hale gelmiş durumudur.

Kendinden yani eşcinselliğinden nefret boyutuysa,işin cinayet kadar gidebilen en tehlikelisi,heteroseksizme tüm benliğini teslim etme,uzaktan kumandayla heteroseksizm tarafından yönetilme halidir.

Tanıştırılacaklardı ama aracıya gerek kalmadan tesadüfen kendileri tanıştılar.Çünkü ister heteroseksist olsun,ister kendisiyle barışamamış olsun cinsel yönelimin çekim kuvvetinden kimse alıkoyamaz kendini,özellikte heteroseksist toplumlarda eşcinsellerin cinselliklerini doya-doya yaşayamamalarından dolayı.Tanışır-tanışmaz ayak-üstü seviştiler.Aşk tadında bir etki bırakmıştı açık eşcinselin bedeninde bu sevişme.Telefon numaralarını almışlardı birbirlerinin ama bir daha biraraya gelememişlerdi "ne olduğu belli olmayan eşcinsel" tarafın kaçışlarından.
Bir süre sonra tesadüfen karşılaşmışlardı.Açık eşcinselin evine gittiler.Seviştiler.Evet seviştiler."Ne olduğu belli olmayan,toplumsal anlamda erkek olak tanımlanabilecek taraf" rolünü ters-yüz etmişti.Herş şey yolunda gidiyordu veya gitmişti veya bitmişti ki "ne olduğu belli olmayan taraf "için,açık eşcinsel yabancı olmadığı şiddetin ilk temasıyla "kendini koruma modu"na geçmişti.

Kendine-eşcinselliğe olan olan nefret kusulacağı için gözü dönmüş birinden mümkün olduğu kadar uzaklaşabilmek en sağlam korunma şeklidir.Çünkü onlar topluma-heteroseksizme sırtını dayayıp oradan güç aldıkları için açık eşcinsellerin hiçbir yerden yardım alamayacağını çok iyi bilirler,öğrenmişlerdir.Eşcinsele,eşcinselliğe o an zarar vermek onlar için ölüm-kalım meselesidir.Çünkü yaşadıklarından yani eşcinselliklerinden kurtulmak için öldürmeleri gerekir hiçbir kimseye eşcinsel cinayetlerinden dolayı hesap vermeyeceklerini de bildikleri için.Ölüm riskinin en yüksek olduğu o noktada açık eşcinsellerin sağ duyulu olup kendini kurtarmalarından başka hiçbir seçenek yoktur.Hele karşındakini ikna çabasına girişmekse cellada gönüllü kurban olmaktan başka bir şey değildir.Etraftan yardım istemekse celladlar ailesinden yardım istemekten farkı yoktur.Hani "kaç-kurtul derler" ya,işte öyle bir şey başka hiçbir seçenek olmadığı için.İnsanlık,emniyet,yargı eşcinseller için ölmüştür çünkü.

Sadece eşcinsel ilişki olarak ilk ve son olmaktan başka kişi olarak da ilk ve son olmak önemlidir.Güvenli bir "mecburiyetten iki yüzlülüğün" devamlılığı için heteroseksizmin mülkiyet kavramının farklı cinsel yönelimlerde kaçınılmaz olarak birebir uygulamasıdır bu.Çünkü erkek olmanın ve görünmenin tek yolu mümkün olduğu kadar açılmamak ve sınırlamaktır kendini her anlamda;ister yöntem,ister sayı olarak.Eğer kendini keşfedip bulduysan ve kendini yaşamaktan alıkoyamıyorsan doğal olarak,bunu heteroseksizmin çerçevesinde gerçekleştiriyorsan hem çevre için,dolayısıyla kendin için en güvenilir biçimi olacaktır.Tahminler,dedikodular olacaktır ama hem sen bu utanma duygusunu normalleştireceksin zamanla,heteroseksizm de sınırları aşmadığın sürece senin üstüne fazla gelmeyecektir.Eşcinselliğin kibarlıkla ibinelik arasında gidip gelecektir.Herkesin gocunacak bir yarası,toplumsal anlamda maske takmak zorunda kaldığı bir defosu olduğu için de idare edilecektir.Merak etme!