Homofobi ne zaman biter?

Eşcinsel karşıtlığı, nefreti, korkusu, kısaca homofobi, eşcinseller kendi içlerindeki homofobiyi bitirdikleri zaman biter. Eşcinsellik karşıtı heteroseksizmin, varoluş çıkarına ters düştüğü için hastalık, ahlaksızlık muamelesi yaptığı eşcinselliğe, eşcinsellerin de aynı muameleyi yapıp, kendilerine düşman mı olması gerekiyor? İnsan doğruyu yanlışı yaşayarak gördükten, öğrendikten sonra, başkalarının kırmızıya yeşil demesinden ne kadar etkilenebilir? Tamam etkilenirsin de, insanın kendinden kaynaklanmayan sorunlar, ne kadar insanın kendine bakış açısını değiştirebilir ki? Homofobinin cesaret bulduğu nokta, işte eşcinsellerin kendilerinde oluşturulan bu tereddütler, ikilemler.

Eşcinseller eşcinsellikleri için, "acaba?" diyorlarsa, heteroseksizm eşcinsel karşıtlığı için amacının yüzde çoğunluğunu başarmış demektir. Çünkü yıkımlar, bozumlar içteki bit yenikliklerinden, kuşkulardan olmaktadır. İnsanı bitiren de kendisidir, var eden de. Eşcinseller eşcinselliklerinden emin olsalar, eşcinseller bir süre sindirilebilir, bir süre yok edilebilir ama bu kendinden eminlik sayesinde eşcinsellik gerçeği varolarak, daha sonraki eşcinsellerin varolmasını sağlar. Yani eşcinselliğin geleceği, eşcinsellerin elinde. Doğanın eşcinsellik diye de bir yapısı ve kıyafeti var. Onu taşımak, ona hayat vermek biz eşcinsellerin elinde. Heteroseksizmin eşcinselliğe bakış açısına sessiz kalarak, eşcinsel karşıtlığını haklı hale getirmeyelim.

En büyük çığlıksa, eşcinsel olarak durabilmektir. Gündüz homofobiye maruz kalıp, gece başını kimliğin konusunda yastığa huzurla koyabiliyorsan, mücadeleyi kazandın demektir. Eşcinsel karşıtlıkları canımı çok yaktı benim de, ama benim hiçbir zaman sorunum olmadı homofobi. Yani içsel anlamda olmadı. Öyle olunca da homofobinin etkileri seni fazla hırpalamayabiliyor. Yani dışarıda bir nefret var ama bu benim yarattığım veya sebep olduğum bir nefret değil. Kendi kendilerine savaş ilan etmiş nefret topluluğu olarak görüyorum benim doğal yapıma düşman olanları. Şimdi ben doğanın gerçeklerine düşman olan birine, "ben buyum, istesem de değişemem desem" çok şey değişebilir mi? Bunu anlayabilecek bir kapasite olsa, zaten homofobi olmaz. Ama ben eşcinsel gerçeğimi gururla taşır ve yaşarsam bir süre sonra eşcinsel karşıtlıkları vızıltı olmaktan bile çıkacaktır. Çünkü insanlar doğanın varolan gerçeğine karşı savaşmanın komik olduğunu görecekler ve anlayacaklar ama biz eşcinsel olarak varolabildiğimiz sürece.

Varolmak için de öyle elinize bayrak alıp dalgalandırma zahmetine girmenize bile gerek yok. Eşcinselliğinizi yaşayın yeter. Heteroseksüellik yapaylığına kaçmayın ve soranlara kısaca "eşcinselim" diyin. Dalga geçip gülüyorlar mı, sinirlenmeyin. İnsan güzelliğinin farkında olduktan sonra, başkalarının bunu görmemesinden ne kadar etkilenebilir ki? Çelme mi takıyorlar? Tek yapman gereken korkmaman. Kaç kere çelme takabilirler senin düşmediğini-eşcinsel olarak varolabildiğini gördükçe? Senin düşmekten korktuğunu bildikleri için çelme takıyorlar zaten sana.

Bir kere biz eşcinseller heteroseksizmin bizi sindireceği kadar azınlıkta mıyız? Ben eşit çoğunlukta olduğumuza inanıyorum. Cinsel yönelim olarak doğanın gerçeği iki yönelimden biriyiz. % 50, % 50 yani. Haa, çoğunluk heteroseksüelce sürdürebilir yaşamını ve çoğunluk olarak görünebilirler. Bu da onların sorunu. Küs-küs yaşasınlar kendilerine.

Gerçekten heteroseksüeller çoğunlukta olsa bile, bu doğanın eşitliğini bozamaz ki. Yani sonuçta iki cinsel yönelimden birisin, yani eşitsin ve cinsel yönelimini eşit yaşama hakkın var. Mesela Çinliler nüfus olarak kalabalık diye, dünya üzerinde Hollandalılar'ın onlardan daha az mı yaşama hakkı var? Uluslararası arenada Çinliler'in daha fazla söz söyleme hakkı mı var? Oysa eşcinsellik kültürel bir olgu değil (Kabul edilmesi için eşcinsel kültürün oluşturulması gerektiği ayrı bir konu), doğal bir olgu. Bundan ötesi var mı? Yani doğaldan daha gerçek olanı var mı? Niye peki eşcinsellerin doğalarına sırt dönmelerinin sebebi? Herkesin eşit birey olabildiği dijital çağda hala gerçeklerle, doğamızla, eşcinselliğimizle barışamıyorsak, heteroseksizm bana bahane gibi geliyor.