Bizim sanatçılarımız genelde heteroseksüelliklerini ispat etme derdindeler

Pop Caz'ın sağlam örneklerinden Ceyl'an Ertem, "Hem erkekleri, hem de kadınları sevebilirim" demiş bir LGBT birey olarak. Ve herkesin ne hissettiğini açıklamasından yana olduğunu ifade etmiş. Bence de olması gereken bu. Bunun başka hiçbir alternatifi olamaz, olmamalı da. LGBT'ler kendileri olarak varolmayacaklar ve de haklarını savunmayacaklar da kimler bizleri varedecek ve haklarımızı savunacak.

Ceyl'an Ertem'in de dediği gibi çevre gibi, aile gibi engelleri olabilir LGBT'lerin ama bu engelleri aşmaya çalışmazsak, heteroseksist bir dünyada o engeller hiçbir zaman kalkmaz. Eşcinsellik, biseksüellik, transseksüellik öyle sıradan bir öteki olma durumu değil ki, cinsiyetçi dünyanın en karşı olduğu bir cinsel kimlik durumu. Düşmanı olduğu ve nefret ettiği bir bir kimliğe niye iyi niyetli yaklaşsın ki heteroseksizm?

Sorun gerçekten eşcinsel karşıtlarından çok, LGBT'lerin kendileriyle barışamaması ve hakları için yeterli mücadeleyi vermemesi. Çevrenin heteroseksist olması, bizim de mücadele etmememizi mi gerektiriyor? Mücadele etmeyince canımız mı kurtuluyor, daha iyi mi yaşıyoruz? Homofobiye cesaret verip onu güçlendirmekten başka hiçbir işe yaramıyor bu sessizlik.

Batı'da da aynı homofobi vardı ama duvarlar engellere rağmen mücadeleyle yıkıldı. Homofobiyi alt edenlerin hiçbir ayrıcalıklı durumları yoktu. Kaldı ki, baskının varolmak için daha bir mücadele ihtiyacı yaratması gerekmez mi? Teslimiyetçi dedin mi alınıyorlar bir de.

Sanatçıların "açılım"ı çok daha önemli kitlelere hitap ettikleri için. Bir çok LGBT'ye cesaret verecektir bu durum. Ama bizim sanatçılarımız heteroseksüelliklerini ispat etme derdindeler. Ben bu durumu sadece heteroseksist sisteme karşı çıkarlarını korumak olarak düşünemiyorum. Zaten sanatçılık çıkarla bağdaşmaz da, bağdaşsa bile onların gizlilikleri homofobiyle, transfobiyle, kendileriyle barışamamalarıyla alakalı. Ekonomik bağımlılıkları kalmasa bile hala ne kendi kimliklerinin arkasında durabiliyorlar, ne de LGBT'lerin.

Artık internet çağında içinde yaşadığımız kültür ne kadar bağnaz, ne kadar farklılıklara karşı nefret yüklü olsa da, kendi kimliklerimizle varolma mücadelesi vermekten başka hiçbir şansımız yok. Neden mi? Çünkü bir insanın cinsel kimliği yüzünden ötekileştirilmesinden saçma bir şey yoktur şu hayatta; Biyolojik cinsiyetine uygun doğanlar ve heteroseksüel olanlar cinsiyet kimliklerinden, yani kadınlık veya erkekliklerinden ve cinsel yönelimlerinden dolayı ayrımcılığa maruz kalıyorlar mı? Dünyanın heteroseksistleşmesi ötekilere ayrımcılık yapma hakkı vermez.

Dikkatimi çeken bir şey de, Ceyl'an Ertem "Hem erkekleri, hem de kadınları sevebilirim" diyor ama medyanın hiç umrunda olmuyor. Popüler kültürün bir figürü bu açıklamayı yapsaydı yer yerinden oynardı. Tatile gidiyorlar, yemeğe çıkıyorlar, hamile kalıyorlar ve bu olaylar herkesin başına gelebilecek şeyler olduğu halde manşetlere çıkıyorlar ama insan haklarıyla ilgili bir açıklama yapan gerçek bir sanatçıyı tınlanmıyor bile. Bu medyanın da heteroseksist olduğunun apaçık göstergesi değil mi?