22 Mayıs 2013 Çarşamba

Sanatçılar sahneye neden gecikmeli çıkarlar?


Dün bütün gazetelerde Sertab Erener'in sahneye 1 saat geç çıkması sebebiyle seyirciler tarafından yuhalandığının haberi vardır.
Oysa konsere gecikmeli çıkan Sertab Erener ne ilk, ne sonuncu olmadığı gibi, acaba sahneye zamanında çıkan sanatçı var mıydı?
Gündem yaratmanın kasıtlı gecikmesi mi, yoksa sanatçıdan memnuniyetsizliğin basına haber verilmesi miydi dünkü haber?
Sahi sanatçılar sahneye neden gecikmeli çıkarlar?
Hep ses sistemindeki arıza bahane edilir. Neden bakımları yapılmaz ki bu sistemlerin konser öncesi? Veya birkaç saat önceden denemesini yapmıyorlar mı?
Yoksa bu mazeretler sanatçı olmanın verdiği ağırlığın bahanesi mi? Yani bir tür "Ben sanatçıyım, istediğim zaman çıkarım" kompleksinin egosal tatmini mi, yoksa sahneyi seyirci olarak iyice doldurup ayakları yerden kesmenin havası mı?
Veya hazırlanamıyorlar mı gerçekten? İnsan, işlerinin aksamaması için, saatini birkaç saat öncesine alarak plan yapamaz mı?
Hiçbiri değilse niye zamanında çıkılmaz ki? Zamanında çıkılınca ne olur veya?
Acaba sanatçıların hayatları gece 12'den sonra başladığı için, daha normalden önce çıkıp iltimas geçiyorlar da, bu durum seyirciye mi yanlış aksettiriliyor. O zaman konser saatini gece 12 olarak bildirsinler. Ama o zaman izleyici bulamazlar değil mi? Bu da ne organizasyonun işine gelir, ne de sanatçının. Olan izleyiciye olsun.
Bir de sanatçılar gecikmeden dolayı hiç özür falan dilemezler. Organizasyon yetkilileri söylerler gecikmenin gerekçesini.
Acaba arka planda organizasyonun sanatçıya yaptığı bir yamuk var da, sanatçı da sorumluluk mu almak istemiyor; "Yamuğu siz yaptınız, hesabını da siz verin" mi demek istiyor? Çünkü çok duyuyoruz sanatçılara anlaşılan rakam üzerinden para vermeyen organizasyonları. O zaman sanatçı da çıksın gerçekleri söylesin.
Sanatçı olup da, bu piyasa koşullarında sanat yapmak zor diyebilirsiniz... Yani piyasa koşulları sanatçıları gecikmeye zorluyor.
Peki seyircinin ne suçu var?
Oturmamış bir sistemimiz var velhasıl. Bunun suçlusu da hepimiziz. Yan çizmek gibi bir huyumuz var.
Ben konserlere gitmiyorum artık, gitmeyi de hiç düşünmüyorum. Hassasiyetimin ayarını sanat veya sanatçı için bile bozamam.
Sanatçıların ve aracıların bir orta yolu bulup izleyiciyi düşünmesi şart.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder